Nienke Brinkman: 'Dat ik nu fulltime atlete ben, voelt als altijd vakantie'

Nienke Brinkman heeft een zeer succesvol eerste deel van 2023 achter de rug. Onze 29-jarige clubgenote won Egmond en de CPC en liep vervolgens een ijzersterke marathon in Boston. Na een korte terugkeer naar de trails gaat de focus volledig op een najaarsmarathon waarin ze zich wil kwalificeren voor de Olympische Spelen, volgend jaar in Parijs.

Nadat ze haar promotie-onderzoek met succes afrondde, is Nienke fulltime atlete. Als onderdeel van het NN Running Team en met een mooi contract bij Nike op zak leeft ze haar droom. Haar nieuwe levensstijl is wennen. "Toen ik nog werkte naast het lopen, kon ik soms op elk moment van de dag slapen. Nu heb ik meer tijd voor alledaagse dingen, ben ik beter uitgerust. Ik kan vaker afspreken met vrienden en heb tijd voor mijn hobby’s zoals bakken en koken. Het voelt als altijd vakantie."

Dat hardlopen werk is geworden, heeft geen invloed op het plezier dat ze hierin heeft. "Natuurlijk heb ik ook wel eens geen zin, maar ik blijf het hardlopen vooral heel leuk vinden. Ik ben het ook niet ineens obsessief gaan benaderen."

 

NienkeBrinkman- Boston
Nienke in actie tijdens de prestigieuze Boston Marathon. (Foto: NN Running Team)

 

Trainen met Kipchoge

 

Het hardlopen voert Nienke over de hele wereld. Zo verblijft ze regelmatig op hoogte in Kenia en krijgt ze de kans om te trainen met de beste marathonlopers ter wereld, zoals levende legende Eliud Kipchoge. "Het is natuurlijk heel bijzonder om met hem te lopen. Je ziet ook direct hoe zijn groot zijn status is. Hij kan niet net zoals de andere lopers in het openbaar gaan eten. Hij wordt echt overal herkend. Het is sowieso fijn om met goede lopers te trainen. Ik kan veel van ze leren."

Haar nieuwe status brengt verwachtingen met zich mee. Tijdens de Halve van Egmond en de CPC waren alle ogen op haar gericht. Nienke laat zich er niet door van de wijs brengen. "Ik voel geen extra druk. Ik kan de mensen in het slechtste geval hooguit teleurstellen en daarna zetten ze dit weer van zich af. Dat is niet iets om mij druk om te maken."

Nienke won zowel in Egmond als Den Haag. En dat terwijl ze zich niet speciaal op deze races had voorbereid. Alles stond in het teken van de marathon van Boston op 17 april. "Egmond was het begin van mijn trainingsperiode. En de CPC was een goede test om te zien hoe ik zou reageren na een hoogtestage. Ik was pas twee dagen terug uit Kenia. Beide keren heeft het goed uitgepakt."

 

Boston

 

Onze clubgenote kwam in Boston tot 2.24,58, goed voor een vijftiende plaats in een absoluut topveld. "Het was een prima race. Ik heb volgens plan gelopen en kon op het laatst zelfs nog versnellen. Het is een goed teken dat ik niet tegen een muur ben gelopen." Na ruim 45 minuten moest ze de kopgroep laten gaan. "Natuurlijk was ik er graag bij gebleven, maar niet ten koste van alles. Ik ben daarom gecontroleerd op de limiet blijven lopen en belandde daarachter in een fijne groep."

 

Deze tactiek bepaalde ze nadat ze oude edities van de marathon van Boston had teruggekeken. "Vorig jaar versnelde de kopgroep ook in het stuk tussen 15 en 20 kilometer. Toen gingen ze ineens naar een pace van 3:13 minuten per kilometer. Dat doen ze alleen maar om er een zware race van te maken en de groep uit te dunnen. Als ze dat volhouden, zouden ze finishen in 2.16. Wanneer je in zo’n stuk toch aan de groep blijft hangen, kan je dat later in de race opbreken. De wetenschap dat ze later gas terugnemen, gaf mij rust. Al hebben ze het nog behoorlijk lang volgehouden, haha."

 

Olympische limiet

Nienke liep in Boston onder de olympische limiet van 2.26,50. Haar tijd is echter niet geldig, vanwege de hoogteverschillen. Ze kan er weinig mee dat er na afloop discussie is ontstaan. "Dat is een eigen leven gaan leiden in de media. Het zou wel heel dom zijn geweest als ik van tevoren niet zou hebben geïnformeerd of de tijd zou tellen voor de limiet. Het enige doel in Boston was om mij te meten met de allerbeste marathonloopsters ter wereld. Bovendien is Boston een race zonder pacemakers en zijn er hoogteverschillen. Deze marathon is daarom vergelijkbaar met Parijs. Ik zag Boston als de ideale testrace om te kijken hoe ik ervoor sta."

"Het is altijd al de planning geweest om in het najaar pas de limiet te lopen", vervolgt ze. "Dat moet ook gewoon kunnen. Wanneer ik daar niet in slaag, kun je je afvragen of ik wel iets te zoeken heb op de Olympische Spelen."

 

@joaomfaria_3606
Nienke richt zich tijdens de zomer weer op de trails, maar maakt er geen hoofddoel van. (Foto: Golden Trail World Series, Jordi Saragossa)

 

Trailrunnen

Na een korte rustperiode richt Nienke zich weer op haar oude liefde, het trailrunnen. Ze start op 24 juni tijdens de Marathon du Mont-Blanc en vervolgens op 13 augustus in de Sierre-Zinal in Zwitserland. De Golden Trail World Series, die ze vorig jaar won, is echter geen hoofddoel. "De komende tijd gaan we bepalen welke najaarsmarathon ik ga lopen en of de finale van de Golden Trail World Series in het schema past. Wanneer ik de marathon dan nog moet lopen, gaat het helaas niet lukken."

Het WK in Boedapest slaat ze bewust over. "Het lijkt mij niet slim om in die marathon te proberen om de limiet te lopen. Je weet nooit wat voor soort race het wordt. Tijdens het EK in München vorig jaar lag het tempo bijvoorbeeld wat lager. Dan zou je daarom de limiet niet kunnen halen. En met een marathon krijg je niet zo snel een herkansing."


Tekst: Mathieu Hilgersom

 

© 2023-2024 Voorschoten '97 / Webmasters; Alle rechten voorbehouden.