Zaterdag 4 feb: Quatrocross van Leiden Atletiek

 

Zaterdag 4 feb: Aarcross bij AAV36 Alphen a/d Rijn

 

 

 

 

 

 

 

 

 

16 okt 2011: Open Voorschotense Atletiek Kampioenschappen

Open Voorschotense Atletiek Kampioenschappen (ja, daar staat OVAK nou voor!)
Het was herfstvakantie, zondag en de zon scheen, kortom, het was tijd voor de OVAK.
Aardig wat atleten waren naar onze baan gekomen, maar ook een aantal niet-atleten waagden de sprong. Veel atleten hadden een broertje, zusje of vriend(innte)je meegenomen. Na de inschrijving en een korte uitleg, was het tijd om de wedstrijd te openen.
De kleinsten begonnen met de sprint. Natuurlijk was dat even lastig met de startblokken, zeker als je het voor de eerste keer deed. Gelukkig waren er genoeg trainers om te helpen.
Naast de sprint stonden er verschillende onderdelen op het programma: verspringen, bal/speerwerpen of kogelstoten en een lange afstand.
Bij balwerpen en verspringen bleken weer veel verborgen talenten, zoals Niek die het voor het eerst deed en wel 20 meter gooide! Een aantal wat oudere pupillen wisten zelfs de grens van 30 meter te overschrijden. Ook bij het verspringen werden flinke afstanden bereikt, zowel door atleten van onze club, als door de nieuwkomers. Terwijl ik de mini’s stond te coachen bij het verspringen, zag ik in de verte Elza over de baan stormen. Wat kan zij hard sprinten zeg!
Toen alle technische onderdelen klaar waren was het tijd voor de lange afstand. Voor de kleinsten was dit een 600 meter, voor de middelste wel 1000 meter! en de junioren hadden geluk; ze mochten 600 meter lopen. Quint ging natuurlijk weer als een speer, we zijn niet anders van hem gewend. Maar eigenlijk ging iedereen heel erg hard. Nog even een pluim voor Isabel, die toch de hele 1000m heeft uitgelopen, ook al ging het even niet zo lekker.
Tijdens de prijsuitreiking bleek dat aardig wat kinderen die niet op atletiek zaten, toch in de prijzen waren gevallen! Hartstikke leuk natuurlijk, misschien moeten ze maar eens overwegen een kijkje te nemen?
Ik vond het een hele geslaagde wedstrijd. Het weer zat ons mee (ik was zelfs verbrand toen ik thuiskwam!), er hing een gezellige sfeer en de prestaties waren erg goed. Bedankt juryleden, supporters, trainers en organisatoren voor deze mooie OVAK.

Hilde Pracht
 

3 sep 2011: Interland Almelo, ( in Hengelo)

Het begon met de 2 uur durende lange reis. Uiteindelijk aangekomen bij het FKB stadion ging mijn moeder de auto parkeren en ik liep het stadion alvast binnen. De trap op, de deur door en…. wow, dat is een mooi stadion! Toen ik bovenaan stond en uitzicht op het hele stadion had besefte ik wel dat dit de interland was. Een stadion met helemaal rondom zitplekken.
Ik stond daar dus, en ging me melden bij een van de meiden van topatletiek en werd genoteerd als aanwezig. We moesten eventjes wachten en kregen een toespraak en ons tasje met een trainingspak, atletiek broekje (voor het eerst dat ik zo’n strakke had), een hemdje natuurlijk, mooi oranje met blauw!
Hierna kon iedereen zijn coach ontmoeten. Ik had Sierd van het hink-stap-springen en verspringen. Bij hem kreeg ik 2 startnummers, voor en achter. Toen was het inmiddels 12 uur, dus wachten, wachten, wachten, om kwart over drie was pas mijn onderdeel.
Een beetje praten met andere atleten etc. en het viel me wel op dat er vier balen stonden met vlaggen, waarvan alleen maar Nederlandse vlaggen, en geen Duitse! Dat leek mij persoonlijk voor alle Duitse atleten misschien wel een beetje ongemakkelijk. Uiteindelijk was het kwart voor drie en ik liep naar de zandbak. Ik deed een warming up, een beetje hinken, een beetje knieheffen, een beetje rennen en ook nog wachten op de meiden die nog aan het hink-stap-springen waren.
De jongens waren aan de beurt, drie Nederlandse, twee Duitse. Ik meet mijn aanloop op, zet mijn schoen er neer, en spring 2 keer in. Alle twee kwamen ze niet uit, maar de wedstrijd begon toch, maar ik maakte me niet druk, want we hadden zes pogingen.
Toen begon ik toch wel zenuwachtig te worden, ik was als laatste en zag de andere jongens allemaal rond de 12 meter springen, soms ver erboven. (12.95) was de beste volgens mij, dat maakte mij wel een klein beetje onzeker, omdat ik iets daaronder spring, 11.14 was mijn persoonlijke record.
Mijn eerste poging was onder de 11 meter, maar gelukkig hadden we een hele aardige en goede coach die veel handige tips gaf en die probeerde ik ook gelijk op te volgen.
De 2e poging was al iets beter, 11.04, het was alleen zo bloedheet, rond de 29 graden!. Ik had de hele dag ook al koppijn, en omdat ik voor mijn gevoel de minst goede atleet daar was, kreeg ik het helemaal benauwd en licht in mijn hoofd na de 3e sprong
Gelukkig wel opgevrolijkt door de coach, en natuurlijk mijn moeder die mee was. Na even in de schaduw te zitten en wat muziek te luisteren voelde alles weer beter!
Oké zei ik tegen mezelf, de 5e poging! Gelijk een pr 11.18m! Ik was er overigens niet heel blij mee, want ik had eerder het gevoel dat het nog beter kon.
Na poging 2 heb ik mijn aanloop 2 passen groter gemaakt, zodat ik meer snelheid kon maken, en mijn hink minder hoog zou zijn. Dat is wat Sierd zei, het ging voor mijn gevoel toen ook beter.
De 6e poging, hopend op de 11.50 of iets rond dat, ik loop aan met veel snelheid, laatste 4 passen goed rechtop rennen, en hink, stap sprong, en eindig iets verder in de zandbak dan normaal, en het was 11.28m ! daar was ik blij mee! Ondanks dat alle andere al allemaal boven de 12 hadden gesprongen, maar dat gaf voor mij niet meer. Ik zit een jaar op atletiek en er springen 2 mensen uit Nederland verder dan ik.
Nou, dat was dat. Op naar de tribune en wachten op de prijsuitreiking. Het was alweer bijna 5 uur, de prijsuitreiking liep 20 minuutjes uit. Ondertussen maar even met andere atleten gepraat over de onderdelen. Toen werden we naar voren geroepen door Karin en Monique, de mensen van topatletiek die de wedstrijden organiseren. We gingen op de baan zitten voor het grasveld waar de prijzen stonden en de prijsuitreikingblokken. Er werden een paar prijzen uitgereikt aan toppresteerders. Uiteindelijk werd bekend gemaakt wie er nou had gewonnen, het was Nederland, de jongens en de meisjes!! Waarvan ik weet dat de jongens wel aardig wat meer punten hadden, iedereen stond op, en pakte de vlaggen uit de statieven, en maakte met de hele groep een ererondje, door het stadion, dat ging aardig hard trouwens!
Daarna, toen we ons rondje hadden afgemaakt, zag ik ons met ongeveer 15 vlaggen staan en kom ik er weer op terug dat er geen Duitse vlaggen waren. Dus het ererondje van Duitsland zonder vlaggen, ik vind het nog steeds een beetje raar. Zonde dat daar er niet aan gedacht was. Uiteindelijk op de foto met iedereen van Nederland, en dan later ook nog met Duitsland erbij. Toen wilde ik wel echt naar huis, ik was echt uitgeput.
Dus lekker in de auto langs de Mc-drive gegaan, een lekker menu gehaald, langs de studentenkamer van mijn broer geweest, en daar met z’n 4e gegeten. Nu weer lekker thuis!! Het was echt een leuke ervaring om met Nederland mee te mogen doen, in officiële Nederlandse kostuums en een eigen trainer, in een prachtig mooi groot stadion! Laat ik ook nog maar wat mensen bedanken voor dit. Natuurlijk de trainers van voorschoten '97! En Matthijs en Ivo, die me lieten weten dat ik hier überhaupt aan mee kon doen. Mijn moeder voor het rijden en motiveren, en natuurlijk ook nog mijn coach die ik had, Sierd!
Michiel Roest, Voorschoten '97.

 

27/28 aug 2011: Nationale C-spelen, vooral erg nat!!!

Afgelopen weekend deden 5 atleten van Voorschoten '97 mee met de Nationale C-spelen in Amsterdam. Het weer liet zeer te wensen over, waardoor de prestaties als prima en in orde bestempeld konden worden. PR’s bleven logischerwijs dan ook uit .
Finaleplaatsen werden ook niet gehaald, hoewel Michiel in de finale van kogelstoten stond, alleen was dat niet bekend, we dachten dat zijn afstand nooit goed zou zijn voor de finale, jammer!
Zaterdag kwam Ruben in actie bij het hoogspringen. Met een hoogte van 1.50m besloot hij zijn debuut op het NK. 10cm onder zijn PR, in de stromende regen een goede prestatie. Veel atleten haalden hun niveau niet.
Larissa kwam uit op de 1000m. Na eerst een stop te maken bij het Olympisch stadion (daar waren de D-spelen vorig jaar) kwam ze op tijd aan bij AAC om zo een tijd te lopen van 3.18.95min. iets boven haar PR, waarmee ze 17e van Nederland werd.
Mathijs, 5e in de ranglijst en op voorhand een zekere finale plaats toegedicht, kwam jammerlijk ten val tijdens de series van de 100mH. De laatste horde tikte hij aan en maakte een smak op de grond. Gelukkig alleen wat beurse plekken en schrammen, maar jammer, want hij lag goed in de race.
Zondag mocht Mathijs op herkansing. Nog wat last van de val, 2 ongeldige pogingen en in de stromende regen werd de kwalificatie bij het verspringen niet gehaald. 5.02m was de afstand in de laatste poging. Kaj deed ook mee met verspringen, met tussendoor de 100m series, kwam hij tot 4.40m. De erbarmelijke omstandigheden speelden een grote rol.
Michiel kwam uit op werpnummers kogel en discus. Kogelstoten ging prima, hij kwam tot 11.19m, iets onder zijn PR, maar kijk naar de foto en je begrijpt waarom. Later bleek in de uitslag dat hij 12e was geworden en dus toch de finale had gehaald. Alleen wisten we dat niet. Erg jammer!
Discus leverde hem de ondankbare 13e plaats op, waarbij de beste 12 nog 3 pogingen mochten doen, zonde zonde! Maar ondanks het weer dichtbij zijn beste prestatie ooit.
Mathijs liep ook nog een 300mH, kwam tot 0.4sec van het CR, een goede prestatie.
Conclusie, een leerzaam weekend voor de atleten, waarbij we trots mogen zijn dat 5 atleten van ons aan in totaal 9 onderdelen actief waren. Petje af!
 

11 jun 2011: Clubkampioenschappen 2011

Zaterdag 11 juni, vroeg in de morgen waren er al aardig wat mensen op de been om alles klaar te zetten voor de Clubkampioenschappen. Het zou een spannende dag worden, niet in de laatste plaats vanwege het weer, de lucht zag er onheilspellend uit. Toch wist iedereen met een hippe telefoon ons te vertellen dat het droog zou blijven. Voorschoten zat precies in een regenwolkvrij gat. Mooi!
Er werd gestart met de sprintnummers, van lang naar kort. Eerst de grote meisjes en jongens aan de slag. Het was maar goed dat wedstrijdleider Rob die ochtend had besloten soepel om te gaan met de valse start regel voor senioren, anders was iemand helemáál troosteloos laatste geworden !
De sprintseries werden vakkundig op de foto gezet door Frank van de Valk, waarvoor dank! Ook de rest van de dag was hij met zijn lens overal te vinden. Het klokken van de sprintnummers was ook een feest op zich. Jammer dat Johanna nog steeds niet over de finish is gekomen. Na het loopnummer werkten de zorgvuldig ingedeelde groepen de technische nummers verspringen, kogelstoten en speer- of balwerpen af. Met een kleine onderbreking door een donderslag bij heldere (?) hemel op de koop toe konden we het programma netjes afwerken. Zowaar begon de zon zelfs steeds meer te schijnen! Na de baanwedstrijd kon men vanaf 12 jaar meedoen aan de inmiddels beruchte Clubcross op ons terrein. Een zwaar parcours, maar anders mag het ook geen cross heten. Bij elke post werd men aangemoedigd, en dat was in sommige gevallen hard nodig. Wat ik nog steeds onbegrijpelijk, maar zo aandoenlijk vind, is dat lopers die er zichtbaar doorheen zitten toch nog bedanken voor het wijzen van de weg of een aanmoediging. Fantastisch!
Na deze goed gelopen cross was het dan tijd voor de prijsuitreiking, maar niet voordat… Han en Leonieke bedankt werden voor hun inzet als trainer. Daarnaast werd ook de vrijwilligersprijs overhandigd. Michiel van Essen kreeg hem vorig jaar van Rob Ferguson, die hem weer kreeg van Hein van der Kallen, die hem weer kreeg van Adrie Ferguson, die hem kreeg van Martin Scholtz, volgens mij was dit de keten tot nu toe. Dit jaar mag het beeldje staan in de woonkamer van Wedstrijd Organisatie Comité voorzitter René de Vries. Ontzettend terecht als je het mij vraagt. Zoals Michiel vertelde is René zo secuur, netjes, op tijd en een harde werker, gefeliciteerd nogmaals!
De prijsuitreiking werd gedaan door Niek de Jong, kersverse voorzitter van onze vereniging. In een heerlijk tempo gingen we door de diploma’s en winnaars, waarna er ook nog een taart te verdelen was, de groepstaart! De gemiddelde puntenaantallen werden opgeteld bij de team-speur-opdracht en de uitslag van de estafette 2.0 (helemaal vergeten te benoemen, maar ontzettend leuk om te zien!!!), gewonnen door team 2 dit jaar.
Ook dit jaar een perfect verzorgde BBQ, heerlijk gegeten een afsluitend drankje (of 2..) en voldaan naar bed. Ik denk dat dit voor meer mensen/atleten geld. Bedankt allemaal voor een fantastische dag! Foto’s zijn te vinden op de site.

Leonieke
 

Jubileumkamp 2011 – Uit het dagboek van een amateurcateraar

Hemelvaartsweekend 2011 Roeland Dirks, Adrie en Ferguson en ik zijn gevraagd om als cateraar te fungeren tijdens het jubileumkamp van de pupillen en de Cd-junioren.

Nou u begrijpt al -gezien dit stukje- dat daar positief op gereageerd is door ons.
Dus vrijdag om een uur of 7 samen met Roeland en 2 van onze kinderen richting AVR ’69. Een prachtige accommodatie, gelegen aan de rand van Reusel (let op: met een S) zo’n 2 km van de Belgische grens. Die club beschikt als een van de weinige verenigingen over een grasbaan. Wij mochten van alle voorzieningen -ook van de kantine en kleedhokken- gebruik maken.

Misschien vraagt u zich af “kunnen die lui dan koken?” Nou, we zijn in ieder geval geen van drieën kok. En graag koken: nou ja, als ik voor mezelf praat dan ben ik meer van het functionele koken mijn hobby is het zeker niet. Maar voor zo’n ± 50 atleten van AV '97 koken is toch wel heel bijzonder.

Ontbijt, lunch, pasta of andijvie stamppot voor zo’n 50 man koken: daar gaat nog heel wat
voorbereiding in zitten. Dat is gewoon hard werken geblazen.

Het ontbijt en de lunch(pakketten) zal ik u besparen. Dat is simpelweg smeren, smeren, smeren.
Het avondeten voor de eerste dag (de vrijdag) bestond uit een pasta met spek en gehakt en keuze uit een 2-tal sauzen. Als een trio volleerde Italiaanse pastakoekenbakkers hebben we ons in de keuken uit staan sloven. Roeland daarbij het begrip “gehakt rul afbakken” een nieuwe betekenis gevend. Hoeveel kilos pasta en spek we weggewerkt hebben weet ik niet maar het was in ieder geval genoeg voor een weeshuis.
En dat is op zich een leuk bruggetje naar het nuttigen van de maaltijd. Want als ik aan een weeshuis denk zie ik in gedachten toch meestal vermoeide, wat smoezelige kindjes in de rij staan om dan met een grote lepel wat eten opgeschept te krijgen dat dan weer in recordtempo weggewerkt wordt. Die vergelijking gaat in dit geval eigenlijk één op één op behalve dan dat het geen weeskinderen betreft.

Spannend moment voor de cateraars natuurlijk: Is het eten binnen te houden? en wordt het ook lekker gevonden? En is er genoeg.
Al tijdens de maaltijd werd al duidelijk dat aan die criteria werd voldaan.
Na afloop voor de kinderen nog een pilsje als toetje en dan was het avondprogramma weer aan bod.
Ennuh voor alle duidelijkheid met pilsje wordt hier een glas vla met 2 vingers yoghurt bedoeld en natuurlijk geen Brabants pinteke. Al vonden Rob (Ferguson) en Roeland die eigenlijk ook best smaken. (ikzelf drink geen bier)

In de avond natuurlijk ook nog een hapje en een drankje voor de kinderen. In plaats van op een redelijke tijd naar bed te gaan werden Roeland en ik benaderd om mee te doen aan het nachtspel (!?) En ja…wie zegt er nee tegen een tweetal blonde trainsters. Wij niet in ieder geval. En zo konden we laat in de avond als 2 Gestapo officieren ergens op een donker bospad posten om een ontsnapte piloot te vangen. Dat was tenminste de bedoeling. Gelukkig wilde Willemijn ons wel vergezellen zodat we gedrieën waren. Ik vraag me sowieso af wat de mensen daar in de buurt zouden hebben gedacht als ze een tweetal mannen in korte broek in het donker het bos in zouden zien gaan.

En tijdens dit spel werd weer eens aangetoond dat dames over het algemeen toch wat meer moeite hebben met het kaart lezen. Schijnt aan het gemis aan ruimtelijk inzicht te liggen. Meer mag ik er eigenlijk niet over melden. Voor de goede vrede hier in huis is dat beter.
(Wist u trouwens al dat mijn dochter Hilde voor de eerste keer als trainster mee is gegaan?)
En het vroeg naar bed gaan dat eigenlijk nodig was -degene die het ontbijt maken moeten immers zo’n beetje het eerst opstaan- was er dus niet bij.

Voor ik die zaterdagmorgen besefte waar en hoe ik geslapen had ik al ervaren:
• Een pauw is vroeg wakker en maakt dan een verschrikkelijke hoop herrie
• Er zijn kinderen die al voor zes uur (06:00!!) aan het voetballen zijn
Kortom ik was vroeg wakker.

Waar het de vrijdag prima weer was met een verkoelend windje was het koele windje op zaterdag kennelijk ook vrij. Het was behoorlijk warm. Bij een benzinestation gaf de thermometer ruim 30 graden aan.

Om de hard werkende kinderen en trainers wat ter wille zijn besloot ik om de tentjes open te zetten zodat er wat frisse lucht door kon spoelen. Ik zal u de details besparen maar de aanblik van sommige tentjes deed mij toch erg denken aan beelden van natuurrampen a la een tsunami of aardbeving. Wat kan er met één sporttas spullen een hoop rommel gemaakt worden. Er was eigenlijk maar één tent die er redelijk opgeruimd uitzag. Maar ja Rob en Adri hebben vanuit hun grootouder zijn dan ook een enorme voorbeeldfunctie uit te dragen.

De spaarzame vrije tijd van de kokkies hebben Roeland en ik die dag ingevuld met een wandeling. Eigenlijk wat langer dan we van plan waren maar het testen van de horecavoorzieningen in Reusel was in ieder geval geslaagd te noemen.
En dan het voorbereiden van het avondeten:
Ik schil thuis regelmatig de aardappelen. Maar ja… wij zijn maar met z’n vieren en we kopen altijd de grootste aardappelen. Nu ging het om 20 kg (!!) en ze hadden allemaal het formaat “grote knikker””. Dat was dus ouderwets piepers jassen geblazen op het terras van de kantine.
Met wat improvisatie in de keuken is het ons gelukt om toch weer een prima maaltijd bestaande uit stamppotje andijvie + jus + worst voor de dag te toveren. Al waren de meningen over de smaak nu wel wat meer verdeeld dan bij de pasta de dag ervoor. Het toetje: banaan met saus en slagroom of vla/yoghurt/slagroom viel ook prima in de smaak.

De ochtend van de laatste dag. Ook nu weer te laat naar de slaapzak gegaan. Gekletter van regendruppels op het tentdoek betekende het einde van het mooie weer. Tenminste dat dacht ik. Toen ik eenmaal opgestaan was viel dat eigenlijk best wel mee. Het terrein was al droog en het weer klaarde op.
Bij het ontbijt was er voor de liefhebbers een gekookt eitje. 60 eieren pellen levert heel wat eierschalen op. Die dag heb ik die schalen 2 keer in mijn handen gehad. De eerste keer in de keuken en de tweede keer op weg naar de vuilcontainer toen de bodem uit de doos afval waar ik ze in verzameld had het begaf.
Als lunch die dag een broodje knakworst. En ook nu weer eigenlijk hetzelfde verhaal, het leek wel goochelen: zo is er brood zo is het weg.
Na het eten nog een spel voor de kinderen en dan de boel weer opruimen.
En, hoewel ik mij medecateraars niet geraadpleegd heb denk ik niet dat zij het erg vinden als ik zeg dat wij het erg naar onze zin hebben gehad. Een prima accommodatie, prima weer, enthousiaste kinderen en trainers.

Is er dan helemaal niets misgegaan? Ja natuurlijk wel. Die zaterdag had Rob kennelijk een pechdag. Met de auto van Adrie schampte hij een paaltje van de entree van het complex. Dat nog naast het uit zijn handen laten vallen van een blad met toetjes en een volle doch open vuilniszak die zich ook aan de zwaartekracht overgaf.
Ook is de verbanddoos nog diverse keren aangesproken. Een aantal muggenbulten en een tand(je) door de lip. Dus geen ernstig letsel.

En voor mijzelf was de meest treurige ervaring toch wel dat een van de puppillen toen zij naar mij doorverwezen werd antwoordde: Oh moet ik dan naar de oude man daar! Ik stond wel aan de andere kant van het veld en was wat slecht te zien.. Dat is voor mij in ieder geval een logische reden.
(U begrijpt dat ik vanochtend extra in de spiegel gekeken heb.)

Maar goed. Het bij de afsluiting in volle borst gezongen kokkies bedankt!! kokkies bedankt!! kokkies bedankt!! maakte weer een heleboel goed. En zoals dat zo mooi klinkt: Moe maar voldaan gingen zij huiswaarts.

 

Groetjes Bram Pracht
Ps Hilde heeft vandaag de uitslag van haar trainerscursus: vanaf nu is ze gediplomeerd.
 

14 mei 2011: Succesvolle 2e competitiewedstrijd CD-junioren

Zaterdag 14 mei, AV Sparta in Den Haag. Locatie Zuiderpark, het toneel voor een mooie atletiekdag. Dat voelde ik al voordat de dag überhaupt begon en de eerste prestaties waren neergezet.
De weken voor de competitie goed getraind, een zeer succesvolle 1e wedstrijd achter de rug met 3 teams op koers voor de gebiedsfinale, dit moest goed komen. En dat kwam het ook!
Trainers Willemijn, Ivo, Tim en ondergetekende verzamelden zich voor beraad, wie neemt welke groep vandaag, wie neemt welk wisselpunt. Na veelvuldig gecommuniceerd te hebben via What’s App startten de estafettes.
De meisjes D, 4x60m, liepen anderhalve seconde sneller dan vorige keer! Lisa, Britt, Lianne en Maxime zetten een goede tijd neer.

De meisjes C, 4x80m, deden niet onder en liepen ook sneller dan vorige keer. De wissels, veelvuldig geoefend door Karlijn, Vera, Debby en Larissa gingen vlekkeloos en ze snelden naar een prima tijd!
De jongens D ook 4x80m, presteerden het om 5 seconden harder te lopen dan vorige keer. Rik (i.p.v. Robbert), Dennis, Reinout en Jeroen kwamen tot 46.18 sec. Heel goed.
De jongens C, 4x100m, hadden op de 1e wedstrijd al een supertijd neergezet, nu waren ze zelfs nog sneller! 0.02sec maar toch! Michiel, Kaj, Ruben en Mathijs, een puike prestatie. Geen foute wissels, dus we konden opgelucht ademhalen.
Toen begonnen de individuele nummers. Er waren 18 atleten aanwezig van ons, allemaal 2 onderdelen, het wordt wel erg lang om alles volledig te bespreken. Vandaar wat hoogtepuntjes uit de poel met mooie prestaties. Dieptepunten waren en simpelweg gewoon niet!
Bij de meisjes D liep het allemaal erg goed. De meiden, allemaal 1e jaars D, vonden de 1e wedstrijd erg spannend. Deze wedstrijd merkte je er niks meer van. Geroutineerd alsof ze dit al jaren deden werkten ze hun onderdelen af. Britt liep weer harder op/over de horden, Lianne een goede 60m sprint met veel tegenwind, Maxime sprong weer verder dan vorige keer en Lisa eindigde hoog in de uitslag met speer en kogel. Het puntentotaal voor de dames kwam dan ook logischerwijs hoger uit. Top gedaan!
De jongens D, ook 4 atleten sterk, stonden 6e na de 1e wedstrijd. Het moest wel gek lopen wilde zij zich niet plaatsen voor de regiofinale. Jeroen liep door de 3.7m p/s tegenwind minder hard op de horden en baalde daar zichtbaar van. Gelukkig nog steeds met afstand de snelste en ook met de sprint lukte hem dat. Reinout won de 1000m, Dennis wierp een dik PR met de discus en Rik, die debuteerde op de competitie, liep eveneens een goede 1000m en werd 3e. Het puntentotaal was iets minder dan vorige keer, met name door de harde tegenwind. Hopelijk wel de finale?
De meisjes C stonden na de 1e wedstrijd 12e, helaas niet dichtbij een plek voor de finale. Maar je kan nooit weten. Dus vol goede moed en met goede prestaties nestelden ze zich weer in de top van hun poule. Larissa liep een snellere 80mH dan vorige keer (met wind tegen nu), Debby was ontevreden over de kogel en maakte dat met discus wel wat goed. Vera deed de harten van de trainers overslaan toen ze op 1.10m de lat eraf sprong, gelukkig haalde ze het later en kwam ze toch nog tot een aardige hoogte. Sophie sprong iets onder haar PR maar sprintte wel weer sneller (ook met wind tegen) en Karlijn pakte de punten bij verspringen. 20 puntjes minder dan vorige keer, kijken waar het ze brengt.
De jongens C stonden net als de D’s ook 6e. Sjoerd was afwezig door een blessure, hierdoor wat omzettingen die wel goed uitpakten. Mathijs liep een superrace op de 100mH, gooide 2 horden om, wind tegen, en was maar 0,20sec langzamer. Dat is nagenoeg niks. Ook de 800m van hem was prima. Ruben sprong super hoog, 1.60m een dik PR en pakte na 3 ongeldige pogingen de punten op verspringen. Hij sprong 8cm verder dan Kaj die een dik PR sprong. De 100m van Kaj was solide en goed. Michiel, krachtpatser, wierp de discus naar 33,73m! en stootte de kogel naar 11,73m. 2 dikke, vette PR’s. Jelte kwam met discus ook tot een PR en haalde op speer de punten op voor Voorschoten. De mannen haalden bijna 200 punten meer dan de 1e wedstrijd in Barendrecht.
Wat hebben al deze uitslagen tot gevolg:
Afgelopen jaren werden er 9 ploegen toegelaten tot de gebiedsfinale (er van uitgaande dat dit niet verandert) komen we tot de volgende conclusie na 2 wedstrijden:
Meisjes D, 8e plaats dus geplaatst!
Meisjes C, 12e plaats, helaas niet geplaatst.
Jongens D, 6e plaats, dus geplaatst!
Jongens C, 5e plaats, dus geplaatst.
3 van de 4 teams hebben zich geplaatst voor de regiofinale in Leiden. Een uitstekende prestatie voor onze club! Zeker omdat het niveau in de 2e divisie elk jaar hoger wordt doordat grotere clubs met veel meer leden zich inschrijven in onze divisie.
Uiteraard zijn deze uitslagen onder voorbehoud, de definitieve uitslag volgt snel!
Met dank aan de trainers, ouders die gereden en alle atleten voor hun goede prestaties en de bijdrage aan de gezellige sfeer.
Namens alle trotse trainers, Matthijs
 

29 jan 2011: Indoorwedstrijd bij Phanos in Amsterdam

Zaterdag 29 januari gaan we op reis naar Amsterdam om mee te doen aan de indoorwedstrijd van Phanos. Helaas is Stefan de enige atleet van Voorschoten '97 die meedoet. De hoop was dat er een wedstrijd zou zijn in de nieuwe atletiekhal. Helaas kon dat niet doorgaan zodat we in de oude atletiekhal en sporthal terecht kwamen.

Op zich geen verkeerde plek om een wedstrijd te doen maar het begint een beetje gedateerd te worden.

 

Stefan moest in de eerste serie van de 40 meter sprint. Hierin werd hij derde waarmee hij heel tevreden was. Toen begon het lange wachten want bijna 2 uur later konden we pas terecht bij het kogelstoten. Nou ja, kogels? Een gevulde bal die nat gemaakt werd zodat aan de hand van de afdruk gemeten kon worden. Met 4,11 is hij best tevreden, hoewel hij buiten vaak verder gooit.

 

Vervolgens door naar het hoogspringen. Ondanks dat er niet zo heel veel op getraind wordt moest hij eraan geloven. Hij kwam uit op 80 cm. Niet zo hoog, maar wel tevreden. 

In een veld van 23 atleten eindigde Stefan uiteindelijk op de 13e plek. We hadden op wat hoger gehoopt, maar door de sterkte tegenstand van de diverse Noord-Hollandse verenigingen was het een zware competitie.

 

Daarna was het wachten op de 600 meter. Hiervoor moest eerst de hele zaal leeg en het parcour gemeten. Er werd een ronde van 100 meter gemaakt die dus 6 keer gelopen moest worden. Bij de eerste wedstrijden hadden de scheidsrechters wat moeite met het rondebord maar uiteindelijk kwam het goed. 

Ook in deze wedstrijd moest Stefan aantreden in de eerste serie en werd hij wederom derde in 2.32.3. Dik tevreden maar helaas geen medaille omdat ook nu de tegenstand zwaar was. De tijd was wel goed voor een 8e plaats.

 

Na een lange dag, het begon al te schemeren, konden we tevreden weer terug naar Leiden. 

Cor Hofman

4 dec 2010: Afscheid

Met deze sms begon mijn ochtend afgelopen zaterdag. Klaar was ik wel voor mijn ‘laatste’ training, maar het weer dacht er heel anders over. Gelukkig waren er 17 kinderen om een soort SneeuwSinterklaastraining te doen. Zelfs 2 lieve meisjes die pas Junior zijn geworden vonden het leuk nog één keer te komen (heel leuk!). Van het oorspronkelijke idee kwam weinig terecht, maar leuk hebben we het gehad afgelopen zaterdag. En niet alleen afgelopen zaterdag.

De afgelopen 12 jaar heb ik met veel plezier training gegeven. In het begin veel en intensief, en de laatste jaren nog 1 keer per week. In september gaf ik aan bij Matthijs na de kerstvakantie te willen stoppen, maar de afgelopen weken ga je dan toch weer twijfelen. Toch is het echt mooi geweest. De laatste training samen met Willemijn was erg leuk! Na een half uur buiten in de sneeuw te hebben gespeeld werden we in de bestuurskamer door Rob en Adrie Ferguson opgewacht met warme choco en snoepgoed. Ook had de Sint nog een mooie chocoletter achtergelaten voor onder andere Ftan, Selvin, Foost en Misa. De pieten hadden duidelijk niet heel goed gekeken! Zaterdag 11 december is echt de laatste keer voor mij, want dan is Willemijn er helaas niet.
Graag wil ik dankjewel zeggen tegen alle trainers met wie ik heb samengewerkt en ook alle atletiekcommissie leden. Ik heb alles met veel plezier gedaan. Te veel mooie momenten om op te noemen, maar alle kampen waren wel het hoogtepunt. Ik kan alvast verklappen dat we in het voorjaar een mega-super-cool kamp gaan organiseren, waar ik dan ook nog maar al te graag bij zal zijn! Ook zal ik jullie nog tegenkomen bij de ‘thuiswedstrijden’, vanwege de wedstrijdcommissie.
Niet uit het oog, en ook niet uit het hart!
Groetjes, Leonieke
 

11 sep 2010: Wedstrijd meisjes A2 Voorschoten '97

Zaterdag 11 september
Het was 10 uur in de morgen en het zonnetje scheen heerlijk op het atletiekveld. De meisjes A2 hadden er heel veel zin in en hun onderdelen waren: Verspringen, 60 meter sprint, Kogelstoten en 1000 meter loop.
Om 10.50 uur begonnen we met verspringen. Britt sprong 3.85 en Lianne sprong 3.30. Hierna hadden we even de tijd om wat te eten en naar het toilet te gaan. Om 12.25 uur volgde de 60 metersprint. B&L sprintten allebei 9.7sec. (P.R)! Toen hadden we weer een kleine pauze en om 13.30 uur gingen we kogel stoten. B stootte 8.17 en L 6.14 (allebei P.R)! Ten slotte gingen we de 1000 meter lopen. Het ging best wel goed. Britt liep 4.32.1 min. en Lianne liep 4.19.5 min.
De prijsuitreiking zou om 15.30 uur zijn maar liep uit. Dat had wel voordeel want daardoor kregen de laatste deelnemers heel mooi gekleurd papier! Roze, blauw en paars. Het was heel gezellig. Britt werd 3e en Lianne werd 6e.
Er waren wel meer leuke dingen zoals de leukste broeken wedstrijd en die werd met gemak gewonnen door Leonieke (trainster van voorschoten '97).
Het was een hele gezellige dag en Britt, Lianne en Lisa hadden heel veel lol.

Snelle supporters L & B  

Bericht van de razende reporter 

Dit gesprek vindt plaats op de 1^e training na de zomervakantie van 2010

Trainers: “Heeft iedereen een lekkere vakantie gehad?”

Atleet A: “Ja!! Ik ben naar Frankrijk geweest, op de camping!”

Atleet M: “Ik heb hardgelopen met papa, dus ben nog wel fit!”

Atleet D: “En ik ben op Terschelling geweest, heel veel gefietst!”

Trainers: “Goed om te horen zeg! Nou, de trainers hebben ook voldoende rust gehad en weer helemaal opgeladen om training te geven! Daarnaast hebben we een goed bericht, en een slecht bericht. Wat willen jullie eerst?”

Atleten: “Het slechte! Het slechte!”

Trainers: “Ok, met de deur in huis: er komt geen trainingskamp in september.”

Atleten in koor: “Ahhhhhhhhhhhh”

Er ontstaat geroezemoes onder de atleten

Trainers: “maar! We hadden beloofd, er is ook goed nieuws!”

Tromgeroffel

Trainers: “Van het voorjaar, waarschijnlijk met Hemelvaart, houden we een langer trainingskamp!”

Gejuich stijgt op en de trainers zien het enthousiasme op de gezichten van de atleten.

Trainers: “Ja, leuk hè! We gaan een lang weekend weg met alle jeugdatleten van de vereniging. We zorgen dat iedereen het naar de zin zal hebben”\

Atleten: “Kunnen we ons al inschrijven hiervoor? Ik wil mee, ik wil meeeeee!”

Trainers: “Dat kan nog even niet, het is pas augustus!”

Atleet X: “Maar wat gaan we dan allemaal doen??”

Atleet A: “Mag ik bij B in de tent?”

Atleet K: “Moet ik een slaapzak meenemen?”

Trainers: “Rustig, rustig! We begrijpen dat jullie enthousiast zijn, maar het is helaas nog te vroeg om details te kunnen geven.”

Atleten: “oohhhh ok! Maar we hebben er in ieder geval al heel veel zin in!”

Trainers: “Dat is mooi! Daar zijn we blij om! In de winter krijgen jullie alle informatie die nodig is. Als we een vaste datum hebben horen jullie dat natuurlijk ook zo snel mogelijk!”

Atleten gaan inlopen

Trainers onder elkaar: “Hè, ik ben blij dat ze het allemaal zo goed oppakken, dat we in september niet op trainingskamp gaan” “Maar we maken het natuurlijk dubbel goed van het voorjaar, dat wordt echt het leukste kamp ooit!”

De training gaat beginnen en de trainers merken dat er al veel voorpret is. 

Dit kan niet meer stuk!

21/22 aug 2010: C-spelen Amsterdam

Afgelopen weekend, 21 en 22 augustus zijn de 41e Nationale C-spelen gehouden. Het Nederlands Kampioenschap voor C-junioren.
Traditioneel doet Voorschoten '97 hier mee met een aantal atleten. Het ene jaar wat meer dan het andere, vaak heeft dat te maken met de zomervakantie. De C-spelen zijn namelijk altijd het 3e weekend van augustus en het kan zomaar zijn dat er nog junioren op vakantie zijn.
Afgelopen jaren deden verschillende atleten van ons mee met veel succes. Als voorbeeld te noemen, onze trainer Ivo werd 2e met speerwerpen en ondergetekende 5e op datzelfde onderdeel.
In het verleden behaalde resultaten bieden niet altijd garantie voor de toekomst, dus de atleten die dit jaar namens ons deelnamen moesten het gewoon op eigen kracht doen.
Emile deed mee met de 100mhorden, kogelstoten en de 300mhorden. Anique kwam uit op de werpnummers: speer en discus.
2 atleten maar, er konden er nog meer meedoen, maar door verschillende redenen (vakantie, verjaardag moeder, miscommunicatie?!) bleef de teller met atleten van Voorschoten '97 atletiek op 2 staan.
Op zaterdag kwam Emile uit op de 100mhorden. Met een tijd in de series van 15.86 werd hij 26e, waarbij er 24 doorging naar de halve finale, helaas net niet gelukt dus. Hij was niet echt tevreden, maar meer zat er vandaag niet in.
Anique wierp zaterdag de discus naar een afstand van 19,36m. Iets onder haar niveau, maar na een hele week zeilen en kapotte handen en spieren die pijn deden een puike prestatie. Ondanks dat alles wel gewoon even deelnemen aan de NK, prima dacht ik zo!
Zondag, nu bijgestaan door trainer Matthijs, kwam Anique uit op speer. Drie worpen die wisselden qua techniek (dan te hoog, dan te snel) en ze kwam tot 24,61m. Ruim een metertje onder haar beste prestatie. 35e van Nederland. Hartstikke goed, te bedenken dat het lichaam niet helemaal fit was. Top dat je toch gewoon mee hebt gedaan!
Emile kwam uit op kogelstoten en 300mhorden. Bij kogelstoten was de kwalificatie voor de wedstrijd 13meter. Dat haalde hij in zijn 1e stoot al, 13,49m. Dus hij kon zich klaarmaken voor de wedstrijd later in de middag. Hierbij doen 12 atleten mee, de beste 8 gaan naar de finale.
Maar eerst nog de series van de 300mhorden. Emile liep alsof zijn leven er vanaf hing, voor het eerst een 300m horden. Hij werd glansrijk 1e in zijn serie met een tijd van 43,54 sec. en plaatste zich als 5e voor de finale. Deze tijd betekent ook een clubrecord voor Emile!
In de finale later op de dag werd hij keurig 7e van Nederland! Heel goed gedaan.
Dat Emile een veelzijdig atleet is blijkt wel dat hij met kogel ook al zich plaatste voor de wedstrijd zoals al vermeld. In die wedstrijd kwam hij weer tot 13.49m en ging als 4e de finale in. Helaas een kans op een medaille was op voorhand al lastig als zijn concurrenten hun gewone niveau zouden halen. Maar op een NK weet je nooit. Helaas voor Emile gebeurde dat wel en hij werd glorieus 5e!
Twee keer een top 10 klassering op een NK, een super prestatie.
Dat hij één van onze talenten is blijkt wel uit dat hij een interview kreeg voor de mooie presentatiegids van onze vereniging, die in september uitkomt!
Beide atleten, super gedaan.
Op 6 september is het de beurt aan de D-junioren voor de Nederlandse Kampioenschappen. Larissa, Kaj, Anouk en Karlijn hebben zich hiervoor geplaatst. Laten we hopen dat ze het net goed, zo niet beter, doen als Emile en Anique. Was getekend: Een trotse trainer!

30 mei 2010: Pupillen wedstrijd in het Olympisch Stadion

“Door weer en wind” luidde de kop in de Volkskrant over de FBK games in Hengelo.
Onze pupillen hadden hun eigen wedstrijd op deze bijzonder slechte zondag in mei.
Opgetogen was Lisa een paar weken geleden thuis gekomen.”Mama, alleen vanavond kun je me nog opgeven voor de wedstrijd in het Olympisch Stadion, het is misschien de enige keer dat ik daar een wedstrijd heb”. Toen Lucas dit hoorde wilde hij natuurlijk ook gelijk mee. En zo deed een groep van ongeveer 13 atleten mee in Amsterdam onder de kundige leiding van Ivo. Een grote wedstrijd met teams uit heel Nederland en zelfs een meisje uit Duitsland. Wij hebben vooral de jongens B en meisjes A2 gevolgd.
Lisa en Britt moesten starten met de sprint die in de stomende regen werd gelopen. Overal zag je paraplus die de kinderen nog een beetje droog moesten houden. Het voordeel van zo’n stadion is wel dat je tussen de bedrijven door droog zit en nog steeds een goed overzicht hebt van wat zich allemaal afspeelt. En op de tribune kun je prima Indiana Jones spelen. Lucas en Tim gingen balwerpen terwijl de meiden moesten kogelstoten. Zij zaten in een groep van 45 meisjes dus dat was afzien wat het wachten betreft. Doordat bal en kogel nat waren was het best lastig maar de jongens gooiden dacht ik beide een PR en de meiden hadden in ieder geval beide één goede worp. Gelukkig zat er dit keer geen hoogspringen bij voor onze kinderen dus dat hele natte pak is ze bespaard gebleven (ik weet niet of andere Voorschotenaren moesten hoogspringen). Vervolgens waren de jongens aan de beurt met sprinten. Ivo zorgde ervoor dat de startblokken goed stonden en toen liep Tim naar de winst in zijn serie en werd Lucas 4e in weer een PR. Vervolgens moest er worden vergesprongen en daarbij werd het zowaar droog. Door het lange wachten in korte broek was de aanloop van de meiden volgens Ivo niet zo geweldig maar ze waren toch tevreden met het resultaat, Britt zat 3cm van de 4 meter af! Hierna zochten we even de warmte van de kantine op want het zou tot 15:45 duren voordat de jongens moesten lopen. Inmiddels was er wel omgeroepen dat er rond 17 uur een flinke bui zou komen dus je zou denken dat de organisatie alles in het werk stelt om voor die tijd klaar te zijn. Niets was minder waar. Bij de duurloop werd in 2 of zelfs 3 series gestart waardoor het allemaal uitliep. Jongens C en B konden hun race afmaken waarbij Stefan zijn serie won en Tim 2e werd. Toen de meiden aan de beurt waren begon het weer te regenen en na het lopen van de eerste 200 meter volgde een onweersklap en brak de hemel open met een bui van heb ik jou daar. Iedereen werd van de baan gehaald en in de kantine aanschouwde we de plensbui op de baan. Om 17 uur werd de wedstrijd verder afgelast. Uiteindelijk is Jeroen (JA) als enige van Voorschoten '97 nog in de prijzen gevallen maar alle atleten hebben het stuk voor stuk goed gedaan onder de lastige omstandigheden, de enige die af en toe klaagden waren de ouders die het koud hadden. Het was een lange dag op het atletiek veld maar eentje die we niet snel vergeten.
Rosa Brink
 

WIST JE DAT???

• Zondag 16 mei de B-junioren een competitiewedstrijd hadden

• Tyrza, Irina, Margit, Hilde, Caecile en Manon daaraan meededen

• Johanna geblesseerd en wel de hele dag mee was als supporter

• Irina expres vroeg naar bed was gegaan de vorige dag

• Caecile op tijd was bij het verzamelen op de club!!!

• Matthijs al heel lang trainer en atleet is en toch verkeerd naar de wedstrijd reed

• Hilde helaas geen trainers en supporters in de buurt mocht hebben toen ze

• moest kogelstoten

• Tyrza haar haren heel gek zaten tijdens het discuswerpen

• Irina een dik pr sprong met verspringen en…..

• ….. ze nog met haar verkeerde been afzette ook

• Margit helaas veel pech had met het verspringen

• Maar gelukkig geen last van haar heupen kreeg

• De sprint een kwartier later begon doordat de starter geen pistool bij zich had

• Hilde heel goed met een discus in het net kan werpen

• De meiden toen Matthijs weg was ‘stiekem’ aan de frituur gingen

• Manon vlak voor de start van de estafette al klaar stond bij haar wisselvak
        terwijl haar startnummer nog in haar tas zat

• De wissels bij de estafette helemaal perfect gingen en….

• … ze daarmee een 3e plaats in hun serie behaalden

• Het een heel gezellige dag was

Namens de trainers, Fieke

 

26 mrt 2010: Informatieavond

18 aanwezigen, naast de trainers.

Trainingsinhoud

Pupillen:

De pupillen proberen wij op speelse wijze kennis te laten maken met atletiek.
We oefenen dus niet droog de onderdelen, al komen onderdelen als sprint, balwerpen, hoogspringen, verspringen en kogelstoten wel aan bot. Moeilijkere onderdelen als discuswerpen en polsstokhoogspringen gebeurt in een iets versimpelde, kindvriendelijke vorm.
Junioren D,C:

De junioren oefenen wel alle onderdelen en wat serieuzer. In de trainingen komen alle onderdelen aan bod, maar langzaamaan (met name bij wedstrijden), mag er meer zelf gekozen worden en kunnen ze zich specialiseren.

Soms lijken altijd dezelfde onderdelen op de training aan bot te komen. De schema’s zijn echter gemaakt op drie trainingen in de week, met elke dag van de week twee andere onderdelen. Vanwege de vrije opkomst is er echter veel spreiding in de trainingen.
Tip: Kom op een vaste dag (of meerdere vaste dagen) in de week, dan heb je qua onderdelen zo veel mogelijk wisseling!
Trainingen gaan altijd door, ook met slecht weer en ook in de vakanties (m.u.v. de kerstvakantie en de zomervakantie), al gaan we proberen in de zomer af en toe wat trainingen te laten plaatsvinden als er trainers daarvoor aanwezig zijn.

Wedstrijden

Pupillen:

In de winter hebben we net crossen en indoorwedstrijden gehad. Nu komt er weer een buitenseizoen aan, waarvan de wedstrijdkalender volgende week volgt.
Voor het heen en weer rijden is misschien afspreken om met elkaar mee te rijden ook een oplossing (werd vroeger veel gedaan).
Vaak is een wedstrijd voor pupillen een meerkamp, waarbij de punten voor de meerdere onderdelen bij elkaar opgeteld worden.
In principe gaat er altijd een trainer mee. En natuurlijk is een dagje met je medeatleten op een zonnig grasveld altijd heel gezellig.
Inschrijven voor de wedstrijden kan altijd bij de trainers, maar ook via een mail naar Adrie Ferguson.

Voor het inschrijfgeld echter alleen bij Adrie Ferguson en niet bij de trainers.
Junioren D,C:

Ook de junioren ontvangen een wedstrijdkalender voor het komend seizoen.
De competitie is het belangrijkste wedstrijd/wedstrijden van het jaar. Bestaande uit 2 voorrondewedstrijden en bij goede prestaties een gebiedsfinale en eventueel zelfs een landelijke finale. Deze wedstrijden doe je als team, waarbij de punten van de teamleden bij elkaar worden opgeteld. Je bent echt als team bezig, waardoor we het liefst samen beginnen en samen eindigen.
De junioren mogen twee voorkeursonderdelen kiezen, waar we aan proberen te voldoen, maar we proberen als trainers natuurlijk ook een zo goed mogelijk team samen te stellen. De junioren krijgen deze week twee brieven mee. De eerste waarop de hun voorkeursonderdelen kunnen invullen, de tweede met informatie over de competitie zelf. Vanwege de grote groep zouden we willen vragen of 1 van de ouders minstens 1 wedstrijd zou willen rijden.
Ook belangrijk zijn de D-spelen (september) en C-spelen (augustus, dus helaas weinig animo vanwege de vakantie). Er is hierbij een bepaalde eis, waarbij je dus op een bepaald onderdeel wel redelijk goed moet zijn.
Voor de junioren is clubkleding verplicht, anders volgt een diskwalificatie. Kleding is te koop in de clubwinkel achterin de kantine. Wat oudere kleding is te koop bij Adrie Ferguson en voor ruilen kunt u altijd een stukje plaatsen via de NOVA. Spikes zijn voor de junioren aan te raden, omdat ze meer grip geven dan gewone hardloopschoenen en bovendien zijn ze een stuk lichter.
Voor o.a. spikes en andere hardloopschoenen kunt u terecht bij De Harloopwinkel (st. Jorissteeg in Leiden), waarbij u goede professionele hulp krijgt. Bovendien krijgt u daar als lid 10% korting.

Jeugdcommissie

De jeugdcommissie is ontstaan doordat de vroegere evenementencommissie niet meer met dit soort dingen bezig kan zijn. Het doel is om naast de training nog wat leuke dingen met elkaar te doen.
We zijn vorig jaar gestart met een Pietentraining, om eens een bijzondere training te organiseren. Gelukkig leek dit een groot succes.
Voor 27 maart hebben we een middagje bowlen georganiseerd en met de vele inschrijvingen waren wij erg blij.
Binnenkort staat nog een ouder-kind training in de planning. Hierbij kunnen ouders meedoen met hun kinderen en zien wat zij altijd doen. Een uitnodiging en datum volgen nog.

Trainingskamp

Vaak is er een thema voor het hele weekend, waar alle activiteiten mee te maken hebben.
Voor de junioren vaak van vrijdag avond tot zondag begin van de middag. De pupillen doen vanaf zaterdag ochtend ook mee.
Het weekend bestaat uit veel sport, spel, met plaats voor regelmatig rust. Zo hebben we activiteiten in het bos, op het strand, vaak een spannend avondspel, soms een kampvuur, noem maar op. Vaak zijn de activiteiten in groepen van gemengde leeftijden, waardoor leuk nieuw contact kan ontstaan.
Vaak houden we het kamp in Noordwijk, wegens goede ervaringen.
Voor angstige of medicijnbehoeftige kinderen zijn er altijd trainers en andere begeleiders aanwezig die van te voren ingelicht kunnen worden en ter plekke ook goed opletten.
Niemand slaapt alleen in een tent, want we verzinnen en husselen altijd wel wat.
Aan het eind is iedereen behoorlijk moe, maar de meesten blijven nog weken vol verhalen zitten.

NOVA & Website

Op de website staat alle informatie altijd heel snel. O.a. verslagen, foto’s, aankondigingen van wedstrijden en afgelaste trainingen (zo af en toe ivm wedstrijden). Houdt als ouder de site dus goed in de gaten.
De NOVA bevat vaak ook verslagen, oproepjes, wedstrijdaankondigingen enz, maar voor snelle up-to-date informatie is de website waarschijnlijk wel de makkelijkste weg.

Vrijwilligers

Elke club moet elk seizoen op z’n minst twee juryleden leveren, vandaar dat we veel ouders en trainers naar de juryledentraining laten gaan.
Verder kunnen we nog wat vrijwilligers gebruiken voor de klussendag 10 april, waarbij de hele atletiekbaan met al haar onderdelen weer een opknapbeurt krijgt. Dit is nodig aangezien wij als club van de gemeente zelf onze club moeten onderhouden. Is maar één dagje in het jaar, naast de vaste vrijwilligers die rond de baan bezig zijn.
Ouders die in commissies willen zijn natuurlijk ook altijd van harte welkom. Meld het gerust als u zin of tijd heeft. Wanneer er iemand nodig is, vermelden we dit altijd in de NOVA en op de wedstrijd.
Ook wanneer u bv het vervoer (met meerijden en dergelijke) wilt coördineren, dan kunt u zich altijd melden bij Adrie Ferguson of één van de trainers.

 

14 feb 2010: Duinrell cross voor pupillen en D junioren

Zondag 14 februari was de jaarlijkse Duinrellcross, georganiseerd door Leiden Atletiek. Ondanks de kou en de sneeuw stonden er uiteindelijk toch 20 van onze geharde atleten aan de start. Het was zeker geen makkelijk parcours, behalve dat de route alles behalve vlak was, was het door de sneeuw ook glad geworden. Dit leverde af en toe een beetje glibberen en glijden op in de bochten en op de steile stukjes, maar er zijn gelukkig geen ongelukken gebeurd. Alle atleten hebben geweldig gelopen; er kwamen een hoop bezwete hoofden over de finish. Natuurlijk zijn er ook mensen in de prijzen gevallen. De eerste was Jeroen, hij veroorzaakte bij de commentatoren een lichte paniek, want omdat hij zich dezelfde dag had ingeschreven stond hij niet op de lijst met deelnemers. Toen hij de hele race de koppositie had, konden de omroepers niet vertellen wie deze onbekende ster uit Voorschoten was. Hij eindigde uiteindelijk met een mooie voorsprong op de eerste plaats. De tweede was Larissa, die net de eerste plek misliep door slim loopwerk van haar tegenstander, maar wel een hele mooie tweede plek te pakken kreeg. Al met al was het een koude, maar zeer geslaagde dag.
Jelle (trainer/coach)
 

21 feb 2010:  Atverni indoor meeting in Utrecht

Sight-seeing in midden- en west-Nederland (o, en een wedstrijd in Utrecht)
Onze eerste stop was in Nieuwegein, bij de atletiekbaan van Atverni. Maar wat bleek, de wedstrijd was in het stadion in Utrecht, maar werd door Atverni georganiseerd. (Ja, dat krijg je als er geen trainer meegaat J). De koers werd dus gewijzigd naar Utrecht. Alleen zit Utrecht best ingewikkeld in elkaar. Toen we uit de auto stapten om op de stadskaart te kijken, bleek dat we helemaal aan de andere kant van Utrecht moesten zijn. Dat werd een mooie stadstour, dwars door Utrecht. Na drie keer de weg vragen (waarvan de jongens 1 keer erg leuk vonden), veel gescheld van Dennis, maar vooral veel lol, kwamen we dan bij het stadion aan. Alleen waren we een uur te laat, en dus hadden Emile en Jelle al een onderdeel gemist. Na een kwartier naar de ingang gezocht te hebben, waren we dan eindelijk bij de wedstrijd.
Jelle was nog net op tijd om naar de sprint te sprinten en ikzelf kon gelijk naar de verspringbak, waar ik een nieuw pr sprong J, 4.38. Ook Emile had even later een supergoed nieuw pr: bijna 13 meter bij kogel!!! De laatste verrassende prestatie kwam van Dennis. Die zijn pr bij hoogspringen van 0 naar 1.60 haalde. Jelle heeft geen nieuwe pr’s behaald, maar had dan ook kogelstoten gemist en dat was juist het onderdeel waarvoor hij mee wilde doen. De rest van de onderdelen laat ik maar buiten beschouwing…
De wedstrijd was slecht georganiseerd, hoogspringen liep steeds minstens een half uur uit (voor Dennis anderhalf uur) en je kon nergens lopen zonder bij een onderdeel in de weg te lopen. Wel hebben we nog een nieuwe vriend gemaakt J.
Om kwart voor zes terug naar huis vertrokken. Onderweg deden we Hilversum en Amersfoort nog aan, om vervolgens nog eens terug te keren naar Utrecht. (Dit was allemaal Jelle’s schuld). Om vervolgens een afslag naar Den Haag te pakken die niet naar Den Haag ging (dit was dan weer Dennis’ schuld). Maar met dank aan Emile, onze tomtom, bereikten we uiteindelijk de goede weg weer. Gelukkig was niemand chagrijnig en was het even grappig als de heenweg. Na een exclusief diner bij de McDonalds te Woerden (jongens kunnen echt veel eten, wow) gingen we dan echt naar huis. Om half acht waren we weer op de club.
Kortom, de wedstrijd was bagger, maar de heen- en terugreis waren geweldig J. Volgend jaar weer, en dan nemen we precies dezelfde route.

Hilde Pracht

Indoorwedstrijd 6 februari in Zoetermeer

Op 6 februari gingen vier van onze A pupillen naar de indoorwedstrijd in Zoetermeer. Arne en Stan kwamen vlak voor de wedstrijd (die ’s middags plaatsvond) zelfs nog even trainen.
Met z’n vieren kwamen we ruim op tijd in Zoetermeer aan, waar de wedstrijd van ’s ochtends helaas al flinke vertraging had opgelopen. Daardoor moesten we lang wachten in de warme kantine, waardoor iedereen moe en hangerig werd. Stan had gelukkig stripverhalen mee om zich te kunnen vermaken.
Na flink wat oefeningen en inlopen knapte iedereen gelukkig weer op.
Er kon begonnen worden met het favoriete onderdeel van al deze vier pupillen: sprinten! (de 60 meter)
Viragini rende snel op de mat aan het einde van de sprintbaan af en werd mooi eerste in haar serie. Ook Jeroen had een dikke overwinning in zijn serie.
Viragini moest voor het eerst hoogspringen, maar deed het erg goed.
Ook Stan had nog nauwelijks hooggesprongen, maar op dit onderdeel liet hij heel wat jongens van andere verenigingen achter zich, door over de 95cm te springen. Het leek wel of Arne zin had om veel te springen, want hij wachtte telkens tot zijn laatste sprongen om over de balk heen te raken.

Jeroen was blij dat hij ipv hoogspringen vandaag mocht gaan verspringen. Twee keer haalde hij net onder zijn pr van 3.98m maar in zijn laatste sprong raakte hij toch netjes over de 4 meter heen: 4.03m.
Ondanks de uitloop was het een gezellige dag en was iedereen nog net op tijd thuis voor het eten.
Dit maal ook een complimentje aan de ouders van de pupillen die hun eigen en andere kinderen erg enthousiast steunden, meehielpen en meerdere malen aanboden me mee te laten rijden.
Op naar de volgende wedstrijd!
Fieke