Andere Tijden Voetbal
Op 15 september 2025 bestond onze vereniging exact 100 jaar. Fusieclub Voorschoten’97 kwam weliswaar ‘pas’ op 1 juli 1997 tot stand, maar lang daarvoor behoorden SVLV, Randstad Sport en SV Voorschoten al tot het Nederlandse voetballandschap. De oudste rechtsvoorganger, Sportvereniging Laurentius Voorschoten (SVLV), werd op 15 september 1925 opgericht. Een eeuw geleden dus.
De historie is in diverse uitgaven inmiddels uitputtend beschreven. Ter gelegenheid van het 100-jarig bestaan van de club wordt nu ingezoomd op één van die talloze elftallen die in het verleden actief was. SVLV A1 behaalde in het gouden jubileumjaar van de Katholieke vereniging (1975-1976) grote successen. Eén van de spelers van destijds laat ons via een maandelijkse bijdrage meegenieten van ‘Andere Tijden’! Vandaag deel 6.
Januari 1976: een auto-ongeluk, twee zware uitwedstrijden en het debuut van de “Jonkies"
De maand December 1975 leverde slechts een overwinning op, maar gaf wel een mentale steun omdat het jaar afgesloten kon worden als koploper. De winterstop zorgde ervoor dat de aandacht verlegd kon worden naar de belangrijke andere rol van SVLV, de rol van de sociale ontmoetingsplaats van vele mensen, middels de beroemde randactiviteiten. Het klaverjassen op maandag werd hervat, de danslessen op vrijdag werden hervat en er waren twee belangrijke feesten, waar SVLV zo trots op was en waar het ook beroemd om was. Zo was daar eerst de Nieuwjaarsreceptie die vooraf werd gegaan door de wedstrijd tussen het huidige 1e elftal en een elftal van oud-eerste elftalspelers. Deze wedstrijd was speciaal om ook oud-SVLV'ers naar het clubhuis te lokken. De Nieuwjaarsreceptie was natuurlijk een groot evenement, met ca. 300 bezoekers, livemuziek, een receptie waar de gemeente Voorschoten jaloers op was.
Het clubhuis is natuurlijk ook veel mooier dan het gemeentehuis. Traditiegetrouw ging een groot aantal, vooral “jeugdige” SVLV’ers na afloop in opperbeste stemming naar de Gouden Leeuw, waaronder ook vele spelers van A1. De heer Arie v.d. Valk werd op de hoogte gebracht en vond het fantastisch, mits er “volwassen” begeleiding mee kwam. Het noemen van de namen van enkele “oer-SVLV’ers” was voldoende : er werd een aparte zaal gereserveerd en om het afrekenen gemakkelijk te maken werd slechts het hoofdgerecht in rekening gebracht. Wim Vreeburg werd kampioen eten, getuige een enorme stapel lege “friet- en groenteschalen”.
De maand Januari stond ook in het teken van het Carnaval van de eigen carnavalsvereniging “De Pico-Bello's”. Het Boerenkielenbal was misschien wel het beste feest van het jaar, voor ca. 250 feestvierende SVLV'ers, allemaal als Boer of Boerin verkleed. Zo ook op 10 januari 1976, een feest dat echter wreed werd verstoord door een zwaar auto-ongeluk van een van de “Jonge Dames”. Zij werd bij het oversteken door een auto geschept op de Leidseweg ter hoogte van de Elstlaan en moest na lang wachten op de ambulance zwaar gewond naar het AZL. Na 3 dagen in coma gelegen te hebben met een “hersenkneuzing” mocht zij na 10 dagen het ziekenhuis verlaten.
Dit zorgde natuurlijk voor een enorme domper, zij was het vriendinnetje van een van de spelers van A1, ze had ook een broer die speelde in A1 en had ook enige klasgenoten in het elftal.
Met deze onzekerheid begon ook de eerste training weer en de heer Wijnstok toonde zich wederom een trainer en mens te zijn met grote kwaliteiten. Hij was ook geraakt door het ongeval en stelde het gehele team voor de keuze : “we kunnen niets doen, treuren en hopen op goede bericht uit het ziekenhuis of we trainen zo hard dat we alles even opzij zetten en dan wachten op goede berichten”. Dat was een gemakkelijke keuze, er werd getraind in de bagger alsof de vonken eraf vlogen, zowel op maandag als op woensdag. Het team werd alleen maar hechter, de uitwedstijd tegen Oegstgeest stond op zaterdag 17 januari 1976 op het programma. Het team van Oegstgeest had enige (oud)spelers uit Voorschoten en daardoor was er sprake van enige rivaliteit. De wedstrijd stond weer onder leiding van scheidsrechter Wil van Turenhout, een goede bekende van SVLV A1 uit Voorschoten (!!). De laatste competitiewedstrijd was op 6 december 1975 en alles voelde nog enigszins onwennig, maar deze wedstrijd kon en mocht eenvoudig niet verloren worden en dat gebeurde ook niet. De 1 – 3 overwinning was volledig verdiend en voelde voor iedereen als een beloning voor de getoonde mentale wilskracht na een lastige week.
De doelpunten kwamen op naam van Wim Vreeburg (zijn eerste van dit seizoen), Frank Marselis en Frans Blom. Opvallend detail hierbij is dat de voorhoedespelers "droog” bleven staan deze wedstrijd.
Na het voorstellen van de spelers van het middenveld in de vorige aflevering wil ik u nu nader voorstellen aan de spelers van de voorhoede, gevreesd door menig tegenstander.
Als rechtsbuiten was Jeroen Ahling de topscorer van de eerste seizoenshelft, met maar liefst 9 doelpunten. “Jeroenba” was altijd slim, koos altijd het juiste moment en wachtte altijd geduldig op zijn kansen. Hij was ook de grote vriend van Sjaak Teske, zijn teamgenoot op de linkervleugel. In de spits was Leo Zandbergen altijd bereid om het zijn tegenstanders vreselijk moeilijk te maken. Leo was pijlsnel en schuwde de fysieke duels niet en zou in de tweede seizoenshelft een grote rol spelen. Op de linkervleugel was Sjaak Teske vaak een “nachtmerrie” voor zijn tegenstanders en soms ook voor zijn teamgenoten. Hij was snel en had een loeihard schot in beide benen. Meeverdedigen was wel een “dingetje” voor Sjaak, maar dat werd vaak gecorrigeerd door Wim Vreeburg en na enig “gebulder” van de heer Wijnstok was Sjaak alweer snel bij de les. Zoals gezegd was Sjaak de grote vriend van Jeroen, zijn collega op rechts.
Op zaterdag 24 januari 1976 stond de "kraker” tegen concurrent SJC op het programma in Noordwijk. Voor deze wedstrijd stond SJC op de 2e plaats en daarmee was het belang van de wedstrijd duidelijk voor iedereen. De aangekondigde versterking van het team door de “Jonkies” Hans van Gils en Martien van der Valk zorgde er voor dat SVLV A1 op volle sterkte kon afreizen naar Noordwijk. Ook alle “Jonge dames “ waren weer present tot groot plezier van de heer Wijnstok. Het werd een lastige wedstrijd waarbij een 1 – 0 achterstand omgebogen werd naar een 1 – 2 voorsprong, maar SJC zorgde toch vlak voor tijd voor de gelijkmaker. De doelpunten kwamen van Frans Blom, die een directe vrije trap keihard inschoot en door Leo Zandbergen, die een assist van Martien van der Valk, jawel in zijn debuutwedstrijd in SVLV A1, beheerst verzilverde. Zodoende bleef de koppositie gehandhaafd en kon SJC niet dichterbij komen. Het voelde toch als een overwinning.
De volgende wedstrijd was die tegen Rijnsburgse Boys, op eigen veld op zaterdag 31 januari, een mooie gelegenheid om de Boys uit Rijnsburg op een onoverkomelijke achterstand te kunnen zetten. Het winterweer zorgde echter voor een onbespeelbaar veld, de wedstrijd werd afgekeurd.
Zo werd de maand Januari 1976 zeer positief afgesloten met 3 punten uit 2 lastige uitwedstrijden en toonde het team en de begeleiding een grote mentale weerbaarheid en een uitstekende teamgeest, ook (of misschien wel juist) bij tegenslagen. Na 11 wedstrijden stond SVLV A1 fier op kop na 7 overwinningen, 3 gelijke spelen en 1 nederlaag, met 17 punten. Het doel kwam steeds dichterbij en er werd stiekem ook over gesproken tijdens het zingen onder de douche. Er resteerden nog 7 wedstrijden, waarvan 5 thuiswedstrijden, het zou toch moeten lukken!
Tot zo ver de zesde aflevering van Andere Tijden voetbal, het legendarische seizoen van SVLV A1. In aflevering 7 in Februari 1976 meer over het Carnaval en het Jeugdcarnaval, het optreden van speciale “Dansmariekes” die Stoned als een Garnaal waren en uiteraard het vervolg van dit legendarische seizoen.
Voor uw vragen of opmerkingen kunt u het onderstaande emailadres gebruiken. Uiteraard zijn foto's van SVLV A1 1975-1976 ook van harte welkom.
Rood Groene Groeten,
Geovannie de Kenner
