In memoriam

Deze week kregen wij het trieste nieuws dat Piet van der Geest is overleden. Piet was een SVLV-er in
hart en nieren. Ook na de fusie was hij met name op zondag een vaste bezoeker van het sportpark.
Wie de laatste jaren door de Schoolstraat liep, had een goede kans om Piet tegen te komen. Samen
met zijn vrienden zat hij dan in het hoekje bij de HEMA en hield hij nauwlettend in de gaten wat er in
het dorp gebeurde. Piet is 85 jaar oud geworden.
Piet van der Geest werd op 6 januari 1941geboren in Voorschoten. Hij had 12 broers en 5 zussen, wat
de familie Van der Geest een bekende Voorschotense familie maakte. Hij speelde een tijdje in het
eerste van het Katholieke SVLV, maar kwam de meeste jaren voor de overige senioren uit. Toen hij 40
jaar oud was, brak hij tegen Altior zijn been. Hij lag op het veld te wachten op een ziekenauto, maar
werd abusievelijk vergeten door zijn ploeggenoten. Die zaten in de kantine inmiddels aan het bier, tot
iemand zijn voetbaltas zag staan. De ambulance voerde hem af, waarna hij uiteindelijk toch nog thuis
belandde. Bij SVLV speelde Piet samen met zijn broers Dick, Jos, Rudi, Anton, Theo en Jaap. Hun
broer Bertus was als missionaris naar Borneo uitgezonden. Als Bertus terug was in Nederland, werd
door het ‘Geesten elftal’ een benefietwedstrijd voor de missie georganiseerd. De opbrengst werd dan
verdubbeld door Arie van der Valk, waardoor de missie een mooie financiële injectie kreeg. Op zijn 50 e
stopte Piet met voetballen. Als vrijwilliger hield hij de kleedkamers schoon en nam hij het uitzetten en
belijnen van de velden voor zijn rekening. Jarenlang was hij leider van diverse elftallen. Hij begeleidde
het legendarische vijfde elftal, dat met een straatlengte voorsprong kampioen werd. In dat team
speelden veel oud eerste elftal spelers, aangevuld met een enkel jeugdig talent. Als Piet ergens niet
uit kwam, stond zijn grote liefde Loes hem bij met raad en daad.
Piet was verstrengeld met SVLV., waar -zoals hij altijd zei- de gewone man zich thuis voelde. Na de
fusie zag hij zijn vaste vriendengroep nog altijd op zondag. Oude maten als Naldi George, Drikus
Vogelaar en Arie Moerkerk haalden dan herinneringen op met Piet. In de loop van de tijd werd dat
minder, omdat een aantal van hen kwam te overlijden. Veel Voorschotenaren werden jarenlang in hun
huiskamer aan Piet herinnerd, omdat ze meubels bij hem hadden gekocht. Als bedrijfsleider van Leski
had hij een grote groep vaste klanten uit ons dorp.
De laatste jaren verplaatste Piet zich met een scootmobiel, die hem steevast naar de Schoolstraat
vervoerde. Vanaf zijn vaste plek ging zijn hand de lucht in, als een bekende passeerde. Dat gebeurde
aan de lopende band, want Piet kende het hele dorp. Als je even bleef staan voor een praatje, galmde
zijn karakteristieke stem door de Schoolstraat. Vorige week vrijdag, op 16 januari, is Piet overleden.
Wij wensen zijn familie en vrienden heel veel sterkte met het verwerken van dit verlies.
(Hans Douw)

