Het geel-groene hart van...Ronald Kock

Op een heerlijke septemberochtend trapt de JO9-4 af op veld 5. Joey, Felipe, Erhan, Alula, Timo, Jesse, Arjen en Benjamin rennen enthousiast veld 5 op om de Hazerswoudse bezoekers te laten zien hoe je positief, collectief en vooral dolenthousiast de geel-groene clubkleuren verdedigt. Het team staat onder leiding van Ronald Kock, die sinds zijn komst in Voorschoten een betrokken coach is bij de pupillenteams van zijn zoons. 

 

high five

De JO9-4 doet een yel voor ze het veld inrennen

 

Ronald heeft een zeer rijke en kosmopolitische geschiedenis. Hij is geboren op Bonaire, getogen op Aruba, heeft gestudeerd in Eindhoven en zich daarna gevestigd in Ethiopië: pas vijf jaar geleden kwam hij van het Afrikaanse continent weer terug naar Nederland. In elk land waar hij woonde, speelde voetbal een rol in zijn leven: hij is veldvoetballer geweest in zijn jeugd, zaalvoetballer tijdens zijn studie, toernooi-organisator en coach in Ethiopië en nu is hij trainer-coach. Zijn eerste jaren voetbal op Aruba speelde hij net als zijn jongste zoon in de aanval. Deze ervaring eindigde helaas in een enkelblessure, waarna hij overstapte op basketbal. In zijn tijd in Nederland, waarin hij zich ontwikkelde tot sound engineer, speelde hij zaalvoetbal in de schaduw van het Philips stadion. Zijn kracht is zijn snelheid en zijn skills. 

Vanuit Eindhoven vertrok hij naar Addis Abeba, zowel vanwege een groot gevoel van betrokkenheid bij dit trotse en zelfstandige land in het bijzonder maar ook uit liefde voor Afrika in het algemeen. In deze fase van zijn leven stortte hij zich op zijn grote liefde: muziek. Ronald speelt vele instrumenten, van drum tot gitaar tot en zingt, bij voorkeur reggae en soul. Hij ging in Ethiopië werken in Shashamane op een school voor hiv-positieve kinderen, waar hij verantwoordelijk was voor de administratie, muziekles gaf en voetbaltoernooien organiseerde voor de scholieren. Elke vrije minuut besteedde hij aan muziek en nog steeds denkt hij met weemoed aan de grote en actieve muziekcultuur in Ethiopië, waar hij vele optredens gaf. 

 

Ronald gitaar

Ronald op de gitaar

 

Hier leerde Ronald ook zijn vrouw kennen. Omdat zij haar masteropleiding in Leiden wilde gaan doen, zijn ze in 2016 in de sleutelstad neergestreken. Na een korte –en niet noemenswaardige☺- tijd bij UVS werden zoons Zuilu en Alula aangemeld bij Voorschoten '97. Ronald houdt van symboliek en vond het vanaf het begin bijzonder bij een club neer te strijken die in zijn naam het sterftejaar van zijn vader draagt. De gedeeltelijke overlap van de Voorschotense clubkleuren met de rastafarikleuren kunnen ook een positieve rol kunnen hebben gespeeld bij de keuze voor Voorschoten '97….Zelf zegt Ronald over zijn eerste indrukken: “De faciliteiten en de grootte van de club spraken meteen aan. De club is altijd open voor iedereen en geeft een gevoel van welkom”. 

 

Hij werd trainer-coach van de JO10-6, waarin zijn oudste zoon kwam te spelen. Hij ervoer het als een leuke en uitdagende rol en wist meteen dat hij hiermee verder wilde. Zeker nadat ze het seizoen afsloten met de eerste plaats in het Quickboys/ING-toernooi….

 

prijs Ronald

 

De JO10-6 wint de eerste prijs, 20-21

 

Dit jaar neemt hij dan ook met een aantal anderen deel aan de juniorentraining van de KNVB die georganiseerd wordt door de club. Hij waardeert het dat de club op deze manier investeert in trainers. Hij vindt het belangrijk dat de training en coaching van kwaliteit zijn, en zegt dat het waardevol is dat spelers kennismaken met andere trainers dan alleen ouders, zoals zijn zoon Zuilu, die dit jaar naar de JO11-1 ging en een nieuwe trainer kreeg. Ronald besloot vervolgens het team van zijn jongste zoon te gaan begeleiden. Hij neemt deze rol heel serieus en hanteert een totaalaanpak, waarbij hij de spelers wil meegeven hoe belangrijk het is om elkaar positief te coachen, samen te spelen, voor elkaar op te komen en een beter mens te worden op het veld. Elke keer als ze het veld opgaan, wordt voorafgegaan door een gezamenlijke yel, high five of hug.  

 

hug

 

Ronald met zijn team voorafgaand aan een wedstrijd

 

“Ik laat de spelers zelf nadenken: zij maken de regels”. Elke week is een andere speler aanvoerder, om ze allemaal te leren dat dat een verantwoordelijke rol is, welke taken daarbij komen kijken en daarmee te oefenen. De groepsfoto laat zien dat daarbij het plezier er vanaf spat!

 

Ronald met team

Plezier staat voorop in de JO9-4

 

Naast deze activiteiten is Ronald bezig zijn muziekcarrière in Nederland op te zetten, vanuit Delfshaven. Corona heeft het niet eenvoudiger gemaakt en hij kijkt ernaar uit dat er weer meer mogelijkheden komen voor optredens. Zijn debuut als zanger bij Voorschoten '97 viel in goede aarde: toen hem vorig jaar bij het team van Zuilu werd gezegd dat nieuwe ouders altijd een liedje moesten zingen op de jaarlijkse barbecue, sloegen de aanwezige ouders van bewondering achterover toen hij “Three little birds” inzette. “Hij kan echt prachtig zingen”, aldus een aanwezige moeder. 

 

We doen Ronald misschien het meest recht als we zeggen dat in zijn lijf een rood-geel-groen hart klopt. Om Voorschoten '97 en Ethiopië ook buiten zijn hart met elkaar te verbinden, is hij bezig een stichting op te zetten waarmee hij voetbalspullen hoopt in te zamelen voor de school waar hij heeft gewerkt. Daar gaan we bij Voorschoten '97 zeker meer over horen!

 

Beste speler van de wereld: Ronaldinho

Beste club van de wereld: Real Madrid

Beste speler van Nederland: Cruyff

Beste club van Nederland: Ajax, PSV  en Feyenoord

We kunnen Ronald ’s nachts wakker maken voor….het spelen van muziek 

 

Quatrocross
1e clubcircuit Atletiek
De Voorschotenloop

 

© 2022-2023 Voorschoten '97 / Webmasters; Alle rechten voorbehouden.