Herstel
Na de hel van Nieuw Zuid waarbij Quick Boys een maatje of 4 te groot bleek heeft Voorschoten '97 zich herpakt en na een 4-2 thuisoverwinning op "rood-wit" uit 's-Gravenzande ook drie punten gepeurd uit het treffen met Naaldwijk. Uit een stuk of 15 grote tot zeer grote kansen wisten de Voorschotenaren uiteindelijk welgeteld 1x het net te vinden. Dankzij een goede dag van Peter bleek dit gelukkig genoeg.
Zoals gezegd betekende de thuiswedstrijd tegen "rood-wit" de ommekeer. In deze wedstrijd was Voorschoten vanaf het begin de betere partij hetgeen in de eerste helft resulteerde in een 2-0 voorsprong dankzij doelpunten van Frank en Hugo. In de tweede helft was het wederom Frank die met zijn tweede doelpunt van de wedstrijd (en de competitie) een op het oog veilige marge creëerde. 's-Gravenzande kwam echter binnen korte tijk terug to 3-2. Voordat ze echter over een slotofensief konden gaan nadenken was het Niels die met een droge schuiver een einde maakte aan eventuele westlandse illusies en de 4-2 eindstand op het bord zette.
In de wetenschap dat Naaldwijk 1 onderaan bungelt in de tweede klasse was de verwachting vooraf dat we zeker niet kansloos zouden zijn. De wedstrijd werd afgewerkt op een slecht veld op het verder zeer fraaie sportpark waar ongeveer heel sportend Naaldwijk haar zaterdagen en zondagen doorbrengt. Met de hoeveelheid zand die om overklaarbare redenen op het hoofdveld was gestort leek het af en toe meer op beach-soccer dan op een serieuze competitiewedstrijd. De bijzondere ondergrond in combinatie met het lange uitblijven van doelpunten maakte het een vrij zware wedstrijd.
Al snel bleek dat Naaldwijk van een ander (lager) kaliber was dan bijvoorbeeld E. Maassluis of Capelle en dat hier best wat te halen was. De eerste kans was er al na 2 minuten toen Niels op aangeven van Frank in volkomen vrije positie de bal naast schoof. Naar later bleek was dit symptomatisch voor deze wedstrijd. Het gaat te ver om alle kansen op te noemen. Nagenoeg iedere middenvelder en aanvaller kreeg in de eerste helft wel een gelegenheid om de score te openen, maar faalde om dit ook daadwerkelijk te doen. Slechts één keer verdween een bal tussen de palen. Deze treffer werd echter terecht geannuleerd vanwege buitenspel. Aan de andere kant was Naaldwijk slechts sporadisch te vinden en alle intenties werden door Peter en zijn verdediging onschadelijk gemaakt voordat ze ook maar enigszins gevaarlijk werden. Ruststand derhalve 0-0.
Ook de tweede helft was Voorschoten de enige ploeg die voetbalde. Naaldwijk werd op eigen helft gehouden en de kansen en mogelijkheden tot kansen stapelden zich op. Een combinatie van pech, besluiteloosheid goed keeperswerk en onnauwkeurigheid stond echter een treffer in de weg. Zowel Hugo als Carl zagen zeer goede inzetten op de paal belanden, terwijl Richard, Niels en Frank niet in staat bleken de bal langs de uitstekende Naaldwijkse doelman binnen te werken. Met het uitblijven van het doelpunt groeide de angst dat het uiteindelijk alsnog Naaldwijk zou zijn die hier de drie punten ging opstrijken. Inderdaad ontstonden er twee grote kansen die door resoluut optreden van Peter gelukkig niet in doelpunten werden omgezet.
Op het moment dat de moedeloosheid dreigde toe te slaan was het uiteindelijk 5 minuten voor tijd alsnog raak toen Niels op aangeven van Hugo zich vrij wist te draaien en de bal met rechts hard en laag binnenschoot. Eindelijk moest ook de Naaldwijk-goalie het antwoord schuldig blijven. In de resterende minuten wist Voorschoten vrij eenvoudig op de been te blijven en werd een, met uitzondering van het afwerken van kansen, prima wedstrijd alsnog winnend afgesloten. Na het laatste fluitsignaal overheerste dan ook de opluchting.
Met zes punten op zak en de wetenschap dat het volledig weggespeelde Naaldwijk reeds in het bezit van 9 punten is zien we de toekomst in de reserve eerste klasse weer met vertrouwen tegemoet en zouden we in staat moeten zijn aan het einde van de rit minimaal 3 ploegen onder ons te houden. In de aanstaande wedstrijd tegen Valken zal moeten blijken of we de huidige stijgende lijn een vervolg kunnen geven, of dat er sprake is van een laatste stuiptrekking voordat we definitief collectief instorten.