Maandag 14 juni 2010 zal de geschiedenis ingaan als de datum waarop het laatste clubblad van onze vereniging uitkwam. Daarmee verdwijnt een fenomeen, want meer dan 80 jaar ontvingen onze leden een papieren clubblad. De overgang naar digitale nieuwsvoorziening past in een tijd waarin zuinig moet worden omgegaan met de inzet van vrijwilligers en waarin kritisch naar alle uitgaven moet worden gekeken. Bovendien beschikt Voorschoten '97 inmiddels over een website die meer dan 10.000 bezoekers per week trekt.

 

In de loop van de Voorschotense voetbalgeschiedenis werden ontelbare papieren stukken geproduceerd. In 1921 al bracht R.K. Voetbalclub Sint Laurentius haar huishoudelijk reglement uit in een handzaam boekje. Toen VVLP (1925) en Rouwkoop (1932) werden opgericht en hun ledental gestaag groeide, ontstond behoefte aan ‘gestructureerde informatievoorziening’. Aanvankelijk gebeurde dat provisorisch en op adhoc basis, maar in 1938 bracht Rouwkoop een heus clubblad uit: het ‘Rouwkooporgaan’. In de oorlog werd het aantal uitgaven beperkt door papiergebrek, maar in 1947 bleek de schaarste overwonnen en schaftte Rouwkoop een echte stencilmachine aan. In 1949 werd de naam van het clubblad omgedoopt tot ‘De Treffer’, welke titel tot 1996 gebruikt zou worden. De Katholieke voetbalvereniging bracht vanaf 1947 een ‘stapeltje papier, bijeengehouden door een nietje’ uit, als aanvulling op het informatiebord in de Laurentiuskerk. In 1950 werd dit clubblad omgedoopt tot de ‘Pico Bello’, welke naam later moest wijken voor de ‘SVLV-er’. Op de voorkant prijkte decennia lang een karakteristieke tekening van het Van der Hoeven Sportpark, totdat een paar dagen voor de fusie het laatste (bewaar-) nummer verscheen.

Aan de noordkant van het dorp was in 1982 inmiddels SV Voorschoten ontstaan, dat via het ‘ Esveetje’ haar leden op de hoogte hield. SV Voorschoten bestond ruim 15 jaar, alvorens de club met SVLV en Randstad Sport fuseerde tot Voorschoten '97.

 

Kort na haar oprichting bracht Voorschoten '97 haar eerste clubbladen uit. Aanvankelijk waren dat eenvoudige uitgaven zonder opmaak, maar al snel ontstond een ‘format’ en werd een naam bedacht. Berty Koemans bedacht de naam ‘NOVA’, dat stond voor ‘Nieuws Over Voetbal en Atletiek’ en ook nog eens ‘nieuw’ betekende in het Latijn. Bijna dertien jaar werd het clubblad geproduceerd, voor een groot deel dankzij de drijvende krachten Cees de Water, Willem van de Graaf en (later) Dick Zeldenrust. Eén keer was in die periode sprake van een technisch defect en werd het clubblad via de website aangeboden. Onbedoeld kende het digitale clubblad daarmee haar primeur.

 

Anno 2010 maken we onze contributie elektronisch over, voetballen we op kunstgras en is de informatievoorziening (binnenkort) volledig gedigitaliseerd. De club koestert haar tradities, maar gaat mee met haar tijd. En zo hoort het ook.

 

Hans Douw