Blessurespreekuur
Baanatletiek: Quatrocross pupillen en D-Junioren
Blessurespreekuur
De Rendierenloop

Hoofdmenu

Vader en zoon lopen samen marathon van Berlijn

Start van de Marathon van Berlijn

 

Harm en Harm-jan Klifman, vader en zoon, beiden lid van Voorschoten '97, hebben zaterdag 29 septmber de marathon van Berlijn gelopen. Deze marathon was het debuut van Harm-jan en de eerste internationale marathon van Harm. Van begin tot het eind hebben ze samen gelopen en na 4 uur voldaan gefinisht.

 

Marathon Berlijn 29 september 2007

 

Tja, wat zal ik er van vertellen. Het is natuurlijk fantastisch om met je zoon Harm Jan  samen een marathon te lopen. En dat was wat er gebeurde, daar in Berlijn. Het begon bij hem. Hij belde me op een avond om een uur of half elf op met de mededeling dat hij zich had aangemeld voor Berlijn. Dat hij ambities had richting marathon was me niet bekend, maar goed, de verrassing was er. Ze zouden gaan met een groep van de Koninklijke Militaire Academie (KMA) waar hij studeert en werkt (dat gaat daar samen). ’t Was ergens aan het eind van het voorjaar dat hij het vertelde. Op mijn vraag of hij het leuk zou vinden als ik mee zou lopen kwam een spontaan ‘natuurlijk’, dus als vader weet je dan genoeg. Toch?!

 

Harm Jan wist niet precies wanneer het zou zijn en moest ook nog beginnen met trainen. Om kort te gaan: van voorbereiding kwam bij hem veel minder dan bij zijn vader. Oké, hij werd geplaagd door een wekenlange vakantie en daarna een flinke voetwond na een training van 25 km waardoor er van lopen niet veel, eigenlijk niks, kwam. Maar goed, we troostten ons met de gedachte dat die gasten van de KMA beresterk zijn en durfden daarom te hopen dat het vast wel goed zou gaan en dat hij dan eventueel achteraf wel flink ziek zou worden. Want het doet natuurlijk wel wat met je lichaam als het 42 km niet gewend is.

Aagje en ik gingen vrijdags weg, lekker met de trein. Is op zich al een feestelijk gebeuren. Al op station Amsterdam CS pik je de lopers er uit en bij elke halte komen er meer bij. Eenmaal in Berlijn zie je dat de stad is vergeven van lopers. Alleen al op de marathon 40.000 (ja, je leest het goed: veertigduizend) en dan is er ook nog een kinderloop en een skating- en wheelerswedstrijd. Harm Jan gaat met de collega’s van de KMA. Op zaterdag startnummer halen in een groot veilingcomplex. De Groenoordhallen zijn er niets bij. Een en al standjes met verkoop van allerlei loopartikelen. Daarnaast biertaps, en pastabuffet (voor € 3,50 prima pastabordje gegeten). Gigantisch allemaal, zoals alles aan dit ‘event’. Hier komen we ook Harm Jan en collega’s tegen die ook hun nummer komen halen. Even contact gemaakt en afgesproken waar we elkaar zondag zullen ontmoeten.

 

Aagje en ik gaan vervolgens een stadswijk bekijken en daarna lekker indisch eten. De volgende dag al op tijd op: 6.00 uur. Het hotel heeft het aanvangstijdstip voor het ontbijt vervroegd met een uur. Het is dan al aardig druk. Inderdaad, met lopers. Rond 7.00 uur vertrek ik naar het startgebeuren (want ook dat is allemaal groots en kolossaal). Daar de laatste kleding afgegeven in tasje met startnummer erop en richting startvak. Daar hebben ze er een stuk of acht van die in drie tranches van start gaan. Er wordt dus drie keer gestart. Ik sta in het achterste vak bij Harm Jan. We hebben afgesproken bij de ballon van de pacemakers voor 4.00 uur. Hij staat er met een collega; de anderen staan elders. De sfeer daar is grandioos. Lekkere muziek ( de Bolero van Ravel klinkt dan echt apart), gezellige spanning en heel, heel veel mensen. Dan is er de start en we gaan op weg. We blijven voorlopig in de buurt van de ballon van eindtijd 4.00 uur en merkwaardig genoeg voelt het behoorlijk snel aan – wat meer een idee is dan feitelijk want die jongens lopen echt vlak de tien in 56.

We komen door allerlei mooie gedeelten van de stad. En echt, drie en een halfjaar geleden waren Aagje en ik hier ook en dan zien je dat zo’n stad geweldig in beweging is, dat er veel verandert, in een razendsnel tempo. Prachtig al die nieuwe architectuur, je moet er van houden. Harm Jan houdt er niet van, ikzelf vind het steeds weer indrukwekkend, al die tempels van de westerse hegemonie. Echt speciaal zo’n Alexanderplatz.

Het parcours zelf is een feestje; het heeft iets van een combi van Rotterdam marathon en CPC. Heel veel muziek langs de weg en bijna overal mensen (als iedere loper er een meeneemt heb je er al 40.000). Echt heel gezellig. Op pakweg 6 km neemt Aagje ons op de foto.

 

Ik moedig Harm Jan aan om oog te hebben voor de omgeving, je hebt immers tijd genoeg om om je heen te kijken in die vier uur dat je onderweg wilt zijn. Maar na km 20 landt dit niet meer. Hij begint het moeilijker te krijgen. Bij de drinkposten verliezen we contact met de ballon en hij heeft steeds meer moeite om de aansluiting weer te maken. We laten de jongen smet de oranje ballon maar lekker hun gang gaan.  Ons tempo zakt een klein beetje in, maar daar blijft het bij. Harm Jan houdt de gang er prachtig in maar heeft wel alle drinkposten nodig om even de benen rust te geven. Zo gaan we van km naar km en terwijl Harm Jan steeds harder moet vechten gaat het bij mij steeds gemakkelijker. (Ik ben niet uit op het neerzetten van een persoonlijke prestatie dit keer en dat geeft een ontspannen gevoel en maximale aandacht voor Harm Jan en genieten daarvan en van de omgeving; lekker relaxed lopen dus).

 

We krijgen rond 35 km nog gezelschap van een collega ‘verzorger’ van Harm Jan die een soort reservenummer heeft om bij te springen. Zo lopen we met zijn drieën naar de finish. Die ligt een paar honderd meter achter de Brandenburger Tor waar je onderdoor gaat. Een mooi moment. Harm Jan doet het fantastisch en zelf geniet ik van de mensen en de sfeer. Na vier uur, zeven minuten en 30 seconden passeren we de finishmat. Daar wordt ons een prachtige medaille omgehangen. Zo weet je dat het niet voor niets was. Snel wat eten en drinken en lekker douchen. Ik voel me echt zo fit als een hoentje en ook Harm Jan is moe weliswaar, alleen wat stijf. Klasse, die jongen.

 

We ontmoeten elkaar (Aagje en collega’s) weer op het ‘familie-ontmoetingspunt’ waar we hebben afgesproken. De militairen vertrekken daarna en Aagje en ik gaan terug naar het hotel. Als we daarna in de stad lekker gaan eten komen we overal, echt overal, moeilijk lopende mensen tegen. En dan weten we wat zij die dag gedaan hebben…..

 

Harm Klifman     

 

De marathon van Berlijn

 

© 2019-2020 Voorschoten '97 / Webmasters; Alle rechten voorbehouden.