Zwammerdam B1 - Voorschoten '97 B5 4-1
Een wedstrijd om snel te vergeten.
De thuiswedstrijd leerde dat we met het spel van Zwammerdam vooral in de eerste helft grote moeite hadden. Pas in de tweede helft toen alle neuzen dezelfde kant opwezen konden we de wedstrijd naar ons toetrekken en uiteindelijk winnend afsluiten. De voortekenen waren al niet goed, door het aantal aanvallers in de aanloop naar de wedstrijd vertrokken we met slechts 1 wisselspeler naar Zwammerdam.
Over de wedstrijd kunnen we eigenlijk heel kort zijn, we hebben geen vuist kunnen maken. Er waren slechts een handvol aardige aanvallen en we hebben geen enkele kans gecreëerd. Dat zegt op zich al heel wat omdat we normaal gesproken altijd kansen weten te creëren. Reden? We begonnen veel te slap en ongeïnspireerd aan de wedstrijd maar nog belangrijker te veel spelers op het middenveld en in de aanval waren veel te statisch met als gevolg: niet aanspeelbaar, eenvoudig te verdedigen, snel balverlies en geen druk op de tegenstander. Zwammerdam buitte dat heel goed uit en speelde tactisch sterk: collectief druk zetten en bij balverovering heel snel bijsluiten. We gaven ze alle ruimte waardoor ze gemakkelijk de vrije man konden vinden. Al na drie minuten was het raak doordat we bij de opbouw van achteruit de bal gewoonweg niet kwijt konden, raakten we de bal kwijt en kopte de spits uit de voorzet raak. Je zou verwachten dat dit een duidelijke waarschuwing was en het team op scherp zette maar dit bleek helaas niet het geval. Na 10 minuten sloeg dan ook nog het noodlot toe met het uitvallen van Bjorn waardoor er geen wisselspelers meer beschikbaar waren. Toch bleef het lang 1-0 wat vooral te danken was aan de verdediging die regelmatig het gevaar uit de aanvallen wist te halen. Aanvallend zette we er niets tegenover en bleven we de ballen simpel inleveren. We leken op een 1-0 ruststand af te stevenen maar een strafschop leverde voor Zwammerdam de 2-0 op. De spits kon zich vrijmaken en in de scrimmage die volgde werd hij aangetikt en ging naar de grond.
Na de (hete) thee was er nog de hoop dat we de wedstrijd konden laten kantelen. We gaven op het middenveld en voorin wel meer tegenpartij maar onvoldoende om het spel echt te ontregelen omdat er een aantal spelers conditioneel doorheen zat. Tot overmaat van ramp raakte Thijs ook nog geblesseerd aan zijn enkel. Zonder wisselspelers stonden we dus eigenlijk een groot gedeelte van de tweede helft met 10 man op het veld. Bewonderenswaardig om te zien hoe het middenveld op en neer rende en vele meters aflegde en we op zoek bleven gaan naar de aansluitingstreffer. We waren echter niet (meer) bij machte om kansen te creëren. Gelijkertijd gaven we hiermee meer ruimte weg aan Zwammerdam waardoor hun kansen steeds gevaarlijker werden, maar ook hier bleef de verdediging, soms wel met kunst en vliegwerk, overeind. Het derde doelpunt volgde dan toch uit een corner waarbij een heel slap rolletje verkeerd beoordeeld werd. De vierde treffer volgende uit een mooi schot van afstand. De eer werd gered uit een strafschop nadat Marijn werd neergelegd.
We hadden duidelijk een offday. Echter in eerdere wedstrijden hebben we te maken gehad met gebrek aan beweging voorin. Vaak hebben we dit nog kunnen corrigeren in de wedstrijd, maar tegen Zwammerdam niet. Dit is iets waar we aan moeten werken. Niet wachten tot de bal in je voeten rolt. Naar de bal toekomen, met het juiste been aannemen, kaatsen of diepte zoeken. Voorwaarde dat ballen goed worden ingespeeld en medespelers zich aanbieden. Ook conditioneel komen we soms nog te kort, remedie: trainen en scherper trainen. Compliment voor de verdediging die ondanks de druk goed is blijven opletten. Positief was zeker de inzet in de tweede helft, ondanks dat de wedstrijd eigenlijk al gespeeld was bleven jullie strijden. Volgende week treffen we een tegenstander uit de top drie, we zullen die wedstrijd zeker anders moeten ingaan. Eigenlijk een pracht wedstrijd om je te revancheren.










