Vandaag op een bijna kokend sportpark Adegeest onze thuiswedstrijd tegen Foreholte B2. Zonder een aantal geblesseerden en één vakantieganger, maar met de hulp van de C3 konden wij beginnen tegen F.H.

Met vandaag Jim Habraken in de goal, begonnen we vrij aardig maar één ding was al snel duidelijk wat een hitte. Zelfs het kunstgras gaf de hitte weer terug waardoor de temperatuur tot ongekende hoogte opliep. Dus dit werd letterlijk en figuurlijk een heet middagje. In onze uitwedstrijd zijn wij  enorm benadeeld door hun scheidsrechter waardoor wij vastbesloten waren om deze wedstrijd te winnen, maar dat dit niet makkelijk zou worden wisten wij ook. We moesten dan ook volle bak gaan tegen deze toch aardige tegenstander. Maar na een kwartier kwam de eerste tegenslag Joost Segaar meldde zich aan de kant en zei zich niet lekker te voelen (duizelig) dus géén enkel risico nemen en wisselen voor Rens Vosters die als verrassing toch kwam voetballen omdat hij eerder thuis was gekomen van vakantie.

Dus met een nieuwe centrale achterhoede (Rodin en Rens) moesten wij ons even herpakken, de kansjes waren volgens mij eerlijk verdeeld de eerste helft. Al moet ik zeggen dat Jim wel een hele knappe redding had op een inzet van één van hun spitsen, die hij knap uit de kruising haalde. Ruststand dus 0-0.

In de rust verteld dat we dichter bij elkaar moesten voetballen en proberen de aansluiting te houden, dus het veld niet zo groot maken want met deze hitte is dat niet te belopen.

Ik moet zeggen dat het aardig ging. Rodin hield het achterin, samen met Rens en Jim, potdicht. Het middenveld sloot wat dichter aan op onze aanvallers en we kregen weer een paar kansen.

Wat we ook hadden afgesproken was veel schieten op dat doel. Hun keeper was nogal klein en had een hele slechte trap dus druk zetten daarop. We kwamen steeds meer op hun helft te spelen. Uit een van onze corners, genomen door Jessey Rosier, scoorde Johan Groen de 1-0. Hij kreeg de bal in de zestien en schoot door een aantal spelers heen raak. Nu kwam het aan op mentaliteit de beuk moest erin want deze voorsprong mochten we niet meer weggeven. Dat dit moeilijk zou worden wisten we allemaal. Gelukkig hielden Rodin, Jim, Rens, Marco en Lucas, het achterin potdicht.

Na het uitvallen van de doelpuntenmaker (zweepslag in kuit) liep ik terug naar de dugout. Toen ik samen met Johan en Albert achter het doel liep zag ik precies "Stefan the man van Nijnatten" de 2-0 binnen schieten en ik zal jullie vertellen dat was een hele opluchting. Dit was precies wat we wilden, wraak op Foreholte, sportieve wraak wel te verstaan. Deze overwinning was er één van het collectief zonder ook maar één uitzondering hebben jullie allemaal een goede prestatie geleverd en keihard gewerkt voor elkaar. De 24 punten zijn ook binnen en dat kost de begeleiding een patatje maar die hebben jullie dan ook dubbel en dwars verdiend. Maandag a.s. onze laatste training en dan volgende week onze laatste competitie wedstrijd tegen Quick-Boys en daar hebben we ook nog een appeltje mee te schillen.

Groeten de trainers Jan en Albert.