Voorschoten '97 E7 - RCL E9


Het was weer een tijdje geleden dat we onze kunsten op het (kunst)gras mochten laten zien. Je kon ook merken dat het ook voor de ouders een tijdje geleden was, want het drankgebruik de vorige avond was bij enkelen bovenmatig (we zullen geen namen noemen). En dan ook nog heel vroeg op met regen! Jongens nog niet helemaal fit, ouders helemaal niet fit, Nancy weer eens te laat en dan ook nog een bult bij Frans die in de kantine onderuit ging (we noemen ook hier geen namen). En dan ook nog het trieste verhaal van Maruan die last heeft van zijn hart en daardoor niet kon spelen. In ieder geval beterschap namens de gehele ploeg en ouders.

Kortom, alle ingrediënten voor een lastige, moeizame wedstrijd, zeker ook omdat de jongens van RCL best wel groot waren. Gelukkig hadden we een geheim wapen achter de hand, namelijk Daan (de broer van) viel in voor Maruan. En wat ook wel lekker was dat we met 8 tegen 8 speelde zodat je in de kou niet hoefde te worden gewisseld.

Wat gelijk na het eerste fluitsignaal opviel was de gedrevenheid en concentratie van de jongens. Het spel ging snel heen en weer en je zag dat Voorschoten meer in de aanval was dan de tegenstander. Dit resulteerde in de 1e helft in een doelpunt van, wie anders, Jarno (1-0). Dit was meteen de ruststand. De 2e helft speelde Voorschoten zonder Frans want die had helaas wel heel veel last van zijn hoofd. Desondanks gingen de jongens in de kou vrolijk verder met aanvallen en kregen ze steeds meer zelfvertrouwen. RCL kreeg nauwelijks een kans. Het gevolg van deze overigens strak gefloten wedstrijd laat zich raden. De altijd scorende Colin nam er 2 voor zijn rekening en ook Jarno prikte er ook nog een in. Invaller Daan en ook Nick wisten met vloeiende combinaties het net te raken (6-0). Keeper Jeroen gaf overigens tussen neus en lippen en de palen nog een mooie assist wat tot een doelpunt leidde. Wat een uitslag! En dat met goed aanvalspel en een goede concentratie. Dat belooft wat voor de rest van het seizoen!

Het is alleen jammer dat na de wedstrijd in de kleedkamer aanmerkingen op de leiding (lees ondergetekende) werden gegeven uit de eigen gelederen (we noemen weer geen namen)…’ik heb je niet horen fluiten’. Heel jammer dat dit nog steeds gebeurt in het voetbal.