Na de eerste wedstrijd tegen RCL met 2-1 verloren te hebben, werd de return wat angstig tegemoet gezien. In de thuiswedstrijd werden we eigenlijk weggespeeld en was de uitslag geen afspiegeling van de krachtsverhoudingen.

Voor het eerste fluitsignaal moesten we al improviseren. Bij de warming-up bleek Mathijs niet te kunnen spelen. Dus schoof Wout L van rechtsbuiten naar laatste man en mocht Eva toch het trainingspak uittrekken. Ook Quincy was niet fit maar startte toch als linkshalf, op de plek van Stan (op familiebezoek in Brabant). Tegen het eind van de eerste helft werd ook Quincy vervangen, waardoor Robin op de voor hem vreemde middenveldpositie terecht kwam.

Eindelijk, eindelijk ging de D4 eens een keer goed uit de startblokken. Al direct werd er fel op de bal gespeeld en werden de duels niet geschuwd. In de thuiswedstrijd kwamen we nauwelijks bij het RCL-doel in de buurt, maar nu waren de beste kansen voor ons. Jasper had twee keer de 1-0 op de schoen maar miste één keer en zag de tweede keer de keeper redding brengen. Aan de andere kant kwam het grootste gevaar vanuit een vrije trap. Jeroen wist de bal weg te boksen waarna de rebound door Wout L van de lijn werd gehaald.

Kort voor rust de verdiende 1-0 voor ons. Laura, die liet zien weer helemaal terug te zijn na haar blessures, leverde een mooie voorzet af en Sebas aarzelde geen moment om de bal vanaf een meter of zestien in te schieten

In de rust bleek ook Wout W geblesseerd maar de Biofreeze van Marijke deed wonderen zodat we in elk geval weer met elf man het veld in konden. Zoals verwacht startte RCL stormachtig en kwamen we onder druk te staan. Na een dekkingsfout op rechts leverde dat al snel de gelijkmaker op. Hierna ontstond een waar voetbalgevecht, met messcherpe duels, waarin de spelers gelukkig wel respect voor elkaars ledematen bleven hebben. Aan onze kant was er niemand die verzaakte: posities werden overgenomen, er werd rugdekking gegeven en de bal ging snel van man tot man (blijkt dat 'twee keer raken' op de training toch nut te hebben...).

Halverwege de tweede helft kwamen we op 2-1. Jasper ging door op links, werd vastgehouden, maar vervolgens kwam de bal bij Robin die vanaf rand strafschopgebied hoog inschoot. Via de keeper en de binnenkant van de paal hobbelde bal over de lijn! RCL ging daarna nog feller in de aanval en probeerde met veel wissels het tij te keren.  De gelijkmaker wilde er echt niet in., onder meer dankzij een prachtige redding van Jeroen.

Tien minuten voor tijd leek het lastig te worden voor ons. Sebas reageerde na een vergissing van de scheidsrechter iets te fel en moest vijf minuten naar de kant. Dankzij goed verdedigend werk van Jasper en Eva overbrugden we deze fase. Een halve minuut nadat Sebas weer terug was in het veld nam hij sportieve wraak. Hij reageerde alert op een strakke voorzet van Eva en met een hoog schot verschalkte hij de iets te ver voor zijn doel staande keeper: 3-1!

Nu gooide RCL alles op de aanval, maar daardoor kreeg onze voorhoede juist alle ruimte en was het vooral Voorschoten '97 dat gevaarlijk was. In de laatste seconden ging Jasper nog op weg naar de 4-1. Hij kon vanaf de middenlijn vrij doorlopen naar het RCL-doel, maar toen hij het strafschopgebied naderde klonk het eindsignaal. Een beetje flauw, maar dat kon de pret verder niet drukken. Met drie dikverdiende punten in de pocket konden we voldaan terug naar Voorschoten!