Al direct na de aftrap liet de D4 zien niet dezelfde fout te willen maken als vorige week toen er in de eerste helft veel te afwachtend gespeeld werd. Er werd direct fel op de bal gejaagd en flink druk gezet. Van Nispen hanteerde vaak de lange bal, maar dat was ook eigenlijk het enige wapen waarmee ze gevaar konden stichten in onze verdediging. Na een minuut of zeven konden we al juichen. Laura kwam net buiten 'de zestien' in balbezit en haalde vernietigend uit. De bal leek naast te gaan, maar er zat een verraderlijke curve in en zo draaide de bal net binnen: 1-0.

Daarna had het makkelijker moeten gaan, maar omdat de D4 positioneel niet goed speelde (linies te veel op één lijn) moesten te vaak moeilijke oplossingen gekozen worden. Kort voor rust toch een tweede treffer. Jasper draaide goed naar binnen en ging op het doel af maar werd gehaakt. Terechte strafschop dus en 2-0, want 'penaltyking' Wout Witsmeer schoot 'm keurig in.

Na de rust zat er meer lijn in het spel en kon er langs de lijn af en toe genoten worden van goed samenspel. Doelpunten konden niet uitblijven, mede omdat Van Nispen het gaandeweg conditioneel niet meer kon bijsloffen. Eerst was het Jasper die na een prachtige voorzet van Eva binnen tikte (3-0), daarna was het weer Laura. De diepte ingestuurd door Martijn omspeelde ze de keeper en tikte de bal in het lege doel (4-0). Dat ze daarbij nog even getorpedeerd werd deed iedereen schrikken, maar de schade viel gelukkig mee.

Even later stond ze aan de basis van de 5-0 toen ze Jasper de diepte instuurde.

Kort daarna mocht Van Nispen iets terug doen via een strafschop toen één van onze verdedigers de bal tegen de hand kreeg, maar in de blessuretijd maakte Eva heel beneerst onze zesde goal (6-1).