De voorbereiding op de wedstrijd begon met de mededeling dat Laura teveel last van haar hamstringblessure had en dus niet kon spelen. Een forse tegenvaller, zeker gezien het uiteindelijke spelverloop, waarin bleek dat we te weinig druk naar voren konden zetten.

De wedstrijd begon van onze kant goed en we konden een paar keer gevaarlijk worden, zonder dat dit tot echte kansen leidde. Na een minuut of tien kwam Haagse Hout beter in hun spel en werden we naar achteren gedrongen. Onze backs Simon en Robin hadden de handen vol aan de snelle en technische zeer behendige buitenspelers, onze eigen aanvallers zagen zich keer op keer geconfronteerd met de zeer sterk spelende laatste man van de Hagenaars en onze verdediging kwam niet onder de druk uit doordat de tegenstanders heel snel in de omschakeling waren bij balwinst. Daardoor kwamen we zelf nauwelijks nog aan voetballen toe. Een fatsoenlijke en snelle aanvalsopbouw van achteruit zat er deze keer niet in, zodat het hopen was op een lange bal die toevallig goed zou vallen. Eén keer leek dat inderdaad te lukken en kon Eva alleen op de keeper af. Helaas werd ze teruggefloten omdat een andere Voorschoten-aanvaller een Haagse Hout verdediger omver liep.

Nadat we de rust met 0-0 haalden was het plan om in de as wat meer snelheid en voetballend vermogen te brengen en zo de druk wat meer naar de helft van de tegenstander te verleggen. Jammer genoeg werd de hoop op een goed resultaat al in de eerste minuut de grond ingeboord. Een aanval over links, een voorzet en een dekkingsfout brachten een Haagse aanvaller alleen voor het doel. Jeroen anticipeerde op het schot dat zou volgen, maar helaas voor hem raakte de spits de bal verkeerd waardoor die met een raar rollertje in de hoek verdween: 0-1.

Met de moed der wanhoop bleef de D4 vervolgens vechten voor een beter resultaat. Aan de strijdlust lag het deze middag dan ook niet, want iedereen knokte voor wat ie waard was. Halverwege de tweede helft nog maar weer eens een wissel om nóg meer pressie te geven, en de opdracht om van achteruit veel sneller op te schuiven. Meer risico's nemen dus. Dat leidde  uiteindelijk niet tot meer mogelijkheden voor ons, terwijl Haagse Hout het juist wel lekker vond dat wij meer risico gingen nemen. Zij kregen meer kansen en het is dat Jeroen weer een geweldige wedstrijd stond te keepen anders hadden we al snel met een nulletje of 3 achter gestaan.

Vlak voor tijd viel toch de 0-2. Opnieuw een onnodig doelpunt eigenlijk: een corner van rechts kwam bij een volkomen vrijstaande tegenstander die dankbaar profiteerde van deze dekkingsfout. Jammer van deze nederlaag, maar uiteindelijk zijn dit wel de wedstrijd waar je als speler het meest van leert!