De D4 bewees in de wedstrijd tegen Graaf Willem II VAC D3 dat ze de terechte najaarskampioen zijn geworden. Dankzij de 3-2 winst is de uiteindelijke voorsprong op Haagse Hout D1 gegroeid tot vier punten!

Makkelijk ging het echter niet. Kijkend naar de cijfers was dat ook wel te verwachten: onze tegenstanders hadden weliswaar veel doelpunten tegen maar zijn ook de meest scorende ploeg in onze competitie. Gaandeweg bleek ook dat het knap voetballend elftal is met veel snelheid en fysiek, zonder meer één van de beste ploegen uit onze competitie. Helaas hebben ze veel blessureleed ondervonden waardoor ze eigenlijk te laag zijn geëindigd. 

In de eerste helft werd er van onze kant goed gevoetbald en er waren af en toe mooie combinaties te zien. We kregen dan ook een paar aardige kansen, maar de uitvallen van de Wassenaarders waren soms ook heel gevaarlijk. Bij balverlies aan Voorschotense kant kwam Graaf Willem II VAC er regelmatig met veel mensen snel uit zodat onze verdediging af en toe stevig onder druk werd gezet. In elk geval leuk voor Jeroen die eindelijk weer eens veel te doen kreeg en die zijn doel aanvankelijk keurig schoonhield.

Na 21 minuten spelen de eerste treffer. Een mooie voorzet van Laura werd door Eva niet al te hard ingeschoten, maar de keeper liet de bal glippen, waarna het voor Sebas een koud kunstje was om de bal over de lijn te krijgen. Bij de eerstvolgende aanval kwamen we al op 2-0. Dit keer een voorzet van Jasper vanaf de linkervleugel, weer zag het er achterin niet goed uit bij Graaf Willem II VAC en nu kon Eva van dichtbij raakschieten. Nog geen drie minuten daarna was de 3-0 een feit. Sebas kreeg vanuit de verdediging van Graaf Willem II VAC de bal voor de voeten, hij aarzelde niet en schoot de bal onhoudbaar achter de keeper.

We dachten met deze grote voorsprong de rust in te gaan, maar de tegenstander werkte daar niet aan mee. In de laatste minuut kwam er weer zo'n snelle counter, de concentratie was achterin even weg bij ons en de linkerspits had geen moeite om de bal langs Jeroen te schuiven: 3-1.

Na de pauze ging Graaf Willem II VAC nog opportunistischer spelen. Hun laatste man schoof door naar het middenveld en de druk op onze verdediging nam verder toe. Anderzijds kregen wij nu meer mogelijkheden in de aanval. Dat leverde weer een stel prima kansen op, maar omdat we een keer of drie de paal raakten of afzwaaiers produceerden, konden we de voorsprong niet verder uitbouwen.

Omdat bij ons de ruimtes tussen de linies regelmatig te groot waren kon de tegenstander blijven hopen op een goed resultaat. Eerst leken ze al op 3-2 te komen, maar onze grensrechter Eelke van Dijken had goed gezien dat er twee aanvallers buitenspel stonden en gelukkig nam de scheidsrechter na enige aarzeling het vlagsignaal over.

 

 

 Eelke bereidt zich voor op een carrière na zijn actieve voetballoopbaan en Jules heeft het gewoon koud...

 

Even later was het toch raak. Onze linkerkant werd op het verkeerde been gezet waarna Jip kansloos was in het sprintduel met de snelle rechtsbuiten van de tegenstander. Twee doelpunten tegen in één wedstrijd: het was op 5 september dat dat voor het laatste gebeurde...

Gelukkig was de D4 daardoor weer wakker en helemaal bij de les. De linies sloten weer goed aan en dankzij een taktische omzetting in ons team kon Graaf Willem II VAC niet echt gevaarlijk meer worden. Het slot van de wedstrijd was vooral wat rommelig om niet te zeggen chaotisch, maar uiteindelijk wisten we de drie punten toch nog vrij makkelijk over de eindstreep te krijgen!