Het wordt een beetje eentonig: weer speelde onze D4 een degelijke wedstrijd waarin de tegenstander nauwelijks kansen kreeg. Verdedigend zit het bij het team heel goed in elkaar en het is dan ook al bijna twee maanden geleden dat we meer dan één doelpunt tegen kregen in een wedstrijd. Anderzijds kregen we zelf weer legio mogelijkheden in deze wedstrijd , maar er werden er maar twee benut.

Het was op het mooie kunstgras van Stompwijk aanvankelijk wel wennen. Hun D1 speelt consequent op buitenspel en als je dat als aanvaller niet gewend bent dan trap je regelmatig in de val! Veel aanvallen van ons werden dan ook in de kiem gesmoord door een vlagsignaal. Toch kwamen we al vrij snel op 1-0. Nadat Laura opgelapt was na een stevige knieblessure werd ze de diepte ingestuurd door Quincy. Waar Laura de afgelopen weken nog wel eens te gehaast te werk ging in zo'n situatie, bleef ze nu heel rustig en schoof ze de bal beheerst langs de keeper in de goal.

In de tweede helft konden we met de wind mee nog meer druk naar voren zetten en kwam Stompwijk nauwelijks nog bij ons doel in de buurt. Slechts één keer kwamen we goed weg toen een vrijstaande speler uit een corner de bal net naast kopte. Maar op dat moment stonden we al met 2-0 voor. Na een minuut of tien in de tweede helft stuurde Mathijs de bal van achteruit de diepte in. Jasper was zijn tegenstander te snel af en ook hij bleef koel toen hij oog in oog met de keeper kwam.

Een degelijke overwinning dus weer, maar als je het rijtje kansen ziet dat we misten dan is duidelijk dat 2-0 veel te laag is. Laura kwam nog een keer alleen voor de keeper, Eva, Jasper en Wout (de Lignie) ook, Martijn schoot uit een moeilijke hoek op de paal, Stan had in de eerste helft uit een rebound nog een megakans en was uit twee corners dichtbij een goal, etc.

Nou ja, weer drie punten erbij en dus staan we nog steeds gedeeld eerste in de najaarscompetitie!