Na de matige wedstrijd tegen Foreholte had de D4 iets goed te maken. En het moet gezegd: tegen het Zoetermeerse DSO D4 liepen een heleboel dingen goed die tegen Foreholte verkeerd gingen. Nu werd er wel naar de vrije man gezocht, nu werd de bal wel teruggelegd, nu werd er wel gekaatst. Alleen moet het allemaal in een nog hoger tempo en moet er sneller worden gereageerd als we niet in balbezit zijn. Maar goed, er moet wat te wensen overblijven...

In de wedstrijd namen we al snel het heft in handen. De ene aanval na de andere rolde op het DSO-doel af. Daar stond echter een goede keeper, en bovendien was hun grensrechter nog niet helemaal bij de les waardoor een paar kansrijke acties om zeep werden geholpen. Voorschoten '97 wist elkaar goed te vinden en gaf eigenlijk niks weg. Tot dat ene moment, na een minuut of tien. Op de linkerleugel zetten Simon en Stan de aanval op. Stan treuzelde echter net iets te lang, waardoor een tegenstander zijn breedtepass kon onderscheppen. Op zich nog niet erg, maar onze verdediging reageerde niet alert genoeg op de tegenaanval en dit buitenkansje werd goed afgestraft door de DSO-spits: 1-0.

Langs de kant maakte niemad zich echt zorgen want qua veldspel was duidelijk dat Voorschoten '97 de betere ploeg was en dat de doelpunten er wel zouden komen. Dat viel echter even tegen: kansen genoeg, maar alle schoten waren recht op keeper gericht. Onze keeper Jeroen daarentegen beleefde een rustig ochtendje.

Dan is het best zuur als je toch met een 0-1 achterstand gaat rusten, maar Jules hield de spelers voor om zo te blijven spelen als voor de rust. En zo gebeurde het ook: in de tweede helft was de D4 nog meer op de helft van DSO te vinden. Via de vleugels (Jasper en Eva) kwamen we regelmatig goed door maar de kansen en mogelijkheden werden vervolgens toch niet benut.

Toen we na dik een kwartier de zoveelste corner kregen leken we op 1-1 te komen. Eva schoot de bal hard en laag voor het doel, Jasper knalde hard in, maar op de een of andere manier stond er een DSO-verdediger op de doelllijn die de bal tegenhield zonder dat hij het zelf wist. Weer niet dus... het was om gek van te worden.

Tien minuten voor tijd dan toch de bevrijdende goal. Uit een pass van Sebas kreeg Stan net binnen de zestien de bal voor z'n linker en met een hard en hoog schot liet hij de keeper kansloos: 1-1!

In dit soort wedstrijden weet je dan wel dat het tweede doelpunt er ook aan zit te komen, en daar hoefden we dan ook niet lang op te wachten. De bal ging over een paar schijven en bereikte uiteindelijk Laura, die met een slim passje Jip bediende. Met een droge knal schoot hij de 2-1 binnen. Hij werd daar overigens wel direct voor gestraft door de Zoetermeerse natuur: een wespensteek werd hem te machtig zodat hij zich moest laten vervangen door Martijn. Niets ten nadele van Martijn, maar het was wel jammer voor Jip die na de 'zeperds' van de afgelopen weken nu een prima wedstrijd speelde.

De laatste minuten werd het toch nog spannend. DSO zette nog een keer aan en ging alles of niets spelen. Aan onze kant was bij een paar spelers de pijp aardig leeg waardoor we teveel naar achteren gingen spelen en het onszelf nog een beetje moeilijk maakten. Ook bij de Zoetermeerders was het beste er echter wel af waardoor Jeroen zijn doel zonder problemen schoon kon houden.

Met drie punten op zak en een nat pak voor Jules (met dank aan Laura die de komende weken heel goed moet oppassen voor tegenacties!!) konden we voldaan terug naar Voorschoten.