De seizoensstart had niet beter kunnen zijn: in de bekerwedstrijd tegen Quick Boys D5 kreeg onze D4 de aftrap. Een paar balcontacten volgden, een dieptepass van Sebas op Jasper die hard en hoog raak schoot. Na 20 seconden al 1-0 voor ons!

En daar bleef het niet bij: vijf minuten later werd de score al verdubbeld. Een aardige aanval over rechts bracht de bal uiteindelijk bij Stan die 'm vanaf rand strafschopgebied hard en hoog achter de keeper roste.

Misschien ging het allemaal wel te vlug en te gemakkelijk, want na dit goede begin zakten we snel terug. Er werd vooral voor de eigen actie gegaan en het aantal keren dat we de bal goed bij een medespeler kregen werd al gauw minder. Mede daardoor kreeg Quick Boys meer vat op het spel. Met een ten opzichte van vorig jaar in de D9 grotendeels gewijzigde achterhoede was het sowieso al wennen, maar nu werd het al direct heel lastig. Dat de Katwijkers niet tot scoren kwamen lag vooral aan het goede werk van Robin die de spits goed uitschakelde en goed keeperswerk van Jeroen. Mathijs fungeerde als laatste man weer uitstekend en opbouwend deden onze vleugelverdedigers Simon en Wout (de Lignie, voortaal gemakshalve maar Wout L genoemd) het ook goed.

Het middenveld kende ten opzichte van vorig jaar ook een belangrijke wijziging: naast de gebruikelijke middenvelders Stan en Martijn is Sebastiaan nu onze centrale man. Dat was duidelijk even wennen voor hem, vooral ook omdat we ons middenveld taktisch iets anders willen laten spelen dan vorig jaar.

Dat we vlak voor rust toch op 3-0 kwamen was gezien het spelbeeld een mooie opsteker. Eva ging op rechts goed door en gaf een strakke voorzet die die door Jip werd binnengetikt.

Na de pauze lukte er bij ons heel weinig meer. Deels omdat we door wat omzettingen nog meer mensen op vreemde plekken kregen, deels omdat het ook voor Wout (Witsmeer, kortweg Wout W dus) duidelijk wennen was in zijn eerste wedstrijd als laatste man op een groot veld. Ook moet gezegd dat Quick Boys na de rust veel beter speelde: waar onze D4 het vooral met individuele acties probeerde, lieten zij het balletje goed rondgaan en kwamen wij telkens een stap te laat. We kwamen er dan ook nauwelijks nog uit wat tot gevolg had dat onze spits  Quincy nauwelijks mogelijkheden kreeg om zich te bewijzen.

De Katwijkers kwamen al vrij snel op 1-3 en wisten toen eigenlijk al wel dat ze op meer mochten hopen. Ze kwamen terug tot 3-3 en vlak voor tijd wisten ze zelfs de winnende goal te scoren.

De teleurstelling was voor onze jongens en meiden natuurlijk groot, maar anderzijds is het wel een nuttige ervaring. Voor de coaches zijn een paar dingen al direct duidelijk geworden en daarmee zijn ze al een hele stap verder dan vorig jaar: toen kregen we met de D9 pas na de winterstop serieuze tegenstanders die lieten zien waar bij ons team de problemen lagen!