Met 442 teams en 7.000 spelers uit 15 landen is het Easter Open één van de grootste jeugdvoetbaltoernooien in Europa. Het gebeuren speelt zich af op diverse complexen in de regio Venray. Een goed initiatief van de D3 leiding om zich ook dit jaar weer in te schrijven voor het toernooi! Met uitzondering van Luuk die andere verplichtingen had dit paasweekeinde verzamelden de D3 spelers vrijdagmiddag bij het clubhuis voor vertrek naar Duitsland. We zouden overnachten in jeugdherberg Wolfsberg, net over de grens in Duitsland. De 4 chauffeurs (Luuk, John, Jos en Wim) hadden er zin in en gingen uit van een soepele trip naar Duitsland. Een uur later was knooppunt Lammenschans genomen en konden we nog diverse andere files in voordat we zouden rusten in de buurt van Kesteren. Althans, dat was de afspraak, maar als je eindelijk goed kan doorrijden is de verleiding om dat ook te doen erg groot. Luuk, strak gevolgd door Wim, waren de afslag reeds voorbij toen ze iets bekend dachten te zien bij het restaurant. Inderdaad bleek dat een zwaaiende John te zijn met drie D3 spelers om zich heen. Toen toch maar besloten direct naar Wolfsberg te rijden.

 

Op het complex bleken nog een 10 tal ploegen te overnachten. De toegewezen ruimte bestond uit drie zalen met respectievelijk 7 en 6 bedden (voor de spelers derhalve) en een ruimte met 4 bedden voor de leiders. Er bleek ook een eenpersoonskamer te zijn met eigen badkamer en opeens wist Wim zich te herinneren dat hij erg snurkte. Hij was derhalve bereid om de anderen te ontzien en gebruik te maken van die kamer. Nadat we de jongens uitgelegd hadden hoe je een dekbed in een dekbedovertrek kan doen gingen we eten in de eetzaal. Een onduidelijke soep, schnitzel, aardappelen en broccoli bleek voor de meeste jongens reden te zijn om later die avond toch nog om een patatje te vragen. We waren op dat moment op het sportcomplex van Cuijk waar de openingsceremonie was. De jongens hebben daar lekker kunnen voetballen terwijl de leiders keken naar de openingswedstrijd. Een sterk Fins voetbalteam, bvo status (?), won van een lokale voetbalschool. Intussen steeds meer spelers op het complex waaronder ook vrouwelijke speelsters, zoals een groep leeftijdsgenoten uit Duitsland. Deze groep had sterke interesse in de D3 en ineens hadden de Voorschotense mannen geen interesse meer in voetbal. Onder het oog van de vier leiders werd het contact gelegd en werden zelfs telefoonnummers en e-mail adressen uitgewisseld. Lucas had nog geen zin in e-mail verplichtingen met Duitse dames dus hij was zo slim om een niet bestaand mailadres op te geven. Erg slim! Gelukkig gingen de dames eerder weg dan de D3 dus de leiders slaagden er in de jongens toch weer naar de auto’s te krijgen voor terugkeer naar het complex Wolfsberg. Op Wolfsberg was de D3 ruimte ergens achteraf gelegen, met slechts één ander team in de nabijheid. U voelt hem aankomen: hier bleken de Duitse dames te zijn gelegerd! Leuk voor de spelers, minder voor de D3 leiders maar helemaal niet leuk voor de leiders van de Duitse meisjes. Wellicht kwam het door die opwinding maar van slapen kwam het die nacht niet. De jongens zijn aan het spoken geweest tot 4-5 uur en niets hielp om hen stil te krijgen. En de volgende dag klaagden zij dat ze niet konden slapen omdat de leiders steeds de kamer in kwamen lopen……..

 

De volgende dag moest er ook nog gevoetbald worden. De D3 had zich ingeschreven in de sterkere A-klasse. Dit bleek een juiste keuze. Het waren allemaal sterke teams die in hoofdklasse of eerste klasse spelen. Het betrof selectieteams uit Venray, Bochum en een Amerikaans team uit Duitsland. Als voorbereiding van belangrijke beker- en competitiewedstrijden de komende weken was een test tegen dit soort clubs zeer nuttig. De wedstrijden gingen allen nipt verloren maar de D3 was minimaal gelijkwaardig. Een enorm compliment! Na de wedstrijden zijn we teruggekeerd naar Wolfsberg. In de sporthal bij het complex heeft de D3 in de middag ook nog gespeeld tegen de rest van het complex (althans, als we de jongens mogen geloven) en uiteraard gewonnen. Na het avondeten weer voetballen, tafeltennissen en chillen en rond negen uur ook nog een voetbalquiz. Het koppel Daan en Ruben wist de quiz te winnen maar Ruben was erg oprecht door de credits vooral aan Daan te geven. Wel was Ruben erg overtuigend op de vraag wie de oudste speler van de D3 is. Goede tweede waren overigens Robert en Omar.

 

De volgende dag erg vroeg op want om 9 uur was er de eerste wedstrijd in het plaatsje Haps, op het complex van Hapser Boys (altijd lastig!). Het had de hele nacht geregend dus de velden lagen er erg slecht bij. De laag blubber in combinatie met enorme mestlucht van een complex nabij deed het contrast met de kunstgrasvelden van Voorschoten wel erg groot zijn. Er moest dus echt gewerkt en gebuffeld worden en ook dat ging de D3 goed af. Tegen de Schotten werd er nog gelijkgespeeld (mede dankzij een fantastische Elton in het doel) maar de partijen daarna tegen Nederlandse teams werden verdiend gewonnen. De doelpunten dit weekeinde zijn gescoord door Ruben, Jurgen, Uger en het eerste seizoensdoelpunt van Hugo. De poule werd dus verdiend gewonnen en kijkend naar het nivo van de tegenstanders is dat zeker een compliment waard. Als afsluiting zijn we na de wedstrijden onderweg nog wezen eten bij McDonalds.

 

1e dag: