Na de ruime overwinning van vorige week was er natuurlijk het nodige zelfvertrouwen bij de D3. De tegenstander van vandaag, Blauw Zwart D2, was er echter één uit het “linkerrijtje”, en ook zij hadden vorige week met ruime cijfers gewonnen. De ochtend begon goed. De bestuurskamer was beschikbaar voor de wedstrijdbespreking en enthousiast dirigeerden de spelers John en Luuk naar boven toe. De tactische aanwijzingen van John en Luuk moeten van een zeer hoog niveau zijn geweest. De jongens begonnen niet alleen heel scherp aan de wedstrijd, er werd ook nog zeer goed gevoetbald. In de eerste minuten direct een aantal zeer gevaarlijke situaties voor het doel van Blauw Zwart. Voorschoten wist te bouwen aan een groot veldoverwicht maar moest toch beducht zijn voor een aantal uitvallen van de jongens uit Wassenaar. Halverwege de eerste helft een corner voor de D3. Iedereen van Blauw Zwart had oog voor de lange mannen van de D3 met het gevolg dat de kleinste Voorschotenaar, Jurgen, makkelijk kon inkoppen. Intussen begon het aan de zijlijn druk te worden met D1 en D2 spelers die aan Wassenaarse kant een aantal klasgenoten herkenden. Of de jongens uit Wassenaar dat leuk vonden is nog maar even de vraag, gezien het verdere wedstrijdverloop. Direct na de 1-0 een vlotte Blauw Zwart aanval via rechts. De bal werd knap binnengehouden en met een voorzet over de verdediging werd de aanvaller bereikt: 1-1. De D3 was meteen wakker en het goede voetbal uit de beginperiode werd voortgezet. De opbouw was verzorgd, keeper Joep wist altijd een vrije man in de buurt. Vervolgens rustige opbouw naar het middenveld, balletje diep op de buitenspelers, voorzet van links of rechts op de inkomende spits. Wat kan voetbal eigenlijk eenvoudig zijn! De 3-1 van Jurgen was daar een mooi voorbeeld van. In de tussentijd had Uger knap gescoord na goede druk op de laatste linie van Blauw Zwart. In de tweede helft een onverminderd sterk Voorschoten. Kaatsen, balletje terug, een-tweetje, individuele acties, steekpasses, kortom genieten voor de supporters. Daan was verantwoordelijk voor de 4-1. Hij besloot te wachten met scoren tot het moment dat vader op een ander voetbalcomplex telefonisch contact had met moeder langs de lijn. Het is toch veel leuker om je zoon “live” te horen scoren. Ook dit doelpunt was overigens een onderhand klassiek D3 doelpunt: Ruben is te snel voor de verdediging en geeft voor op spits Daan die dus het net weet te vinden. Bij de volgende aanval is het de beurt aan Luuk om de snelle aanval af te ronden: 5-1. Verdediger Maarten weet ook deze week weer te scoren, na een scrimmage in het strafschopgebied. De afsluitende goal viel uit een hoekschop en iedereen zag Luuk knap inkoppen. Er was één toeschouwer die dacht dat Maarten scoorde maar we hebben de moeder van Luuk kunnen overtuigen dat het toch echt haar eigen zoon was die scoorde! Na het eindsignaal van de goed leidende scheidsrechter een verdiend applaus voor de D3! Jongens, erg goed gespeeld. We hebben van jullie genoten. En de  jongens uit Wassenaar zijn waarschijnlijk erg blij dat ze maandag niet naar school hoeven……