Almania C3 - Voorschoten '97 C6 Bekerduel
Einde Bekeravontuur Voorschoten '97 C6
Alkmania C3 is eindstation
Voorschoten - van onze speciale verslaggever-
Het was weer even in het geheugen graven: wanneer hebben we de laatste wedstrijd gespeeld. Ik meen dat het 12 december was. De bekerwedstrijd die 19 december gepland was werd nu een maand later de eerste wedstrijd van de C6 na de winterstop.
In de winterstop is uiteindelijk 1x in een gymzaal gespeeld, wat met 10 spelers meer op een ballenbak leek en een partijtje wat een ijshockey-karakter had met boardings, voetbal via de muur. Wel leuk, maar weinig voetbal. Daarna nog 2 trainingen op kunstgras, maar een groot deel van de jongens had een zware proefwerkweek en moest een training laten schieten. De vraag was: is dat voldoende om het vuur van de C6 van het najaarsdeel van de competitie weer aan te zetten?
De wedstrijd kende al geen gunstige lading. Jelle kon er niet bij zijn i.v.m. familieomstandigheden. Dominic raakte vrijdag geblesseerd en bleek zaterdag nog niet hersteld. Dus nog maar 1 reservespeler.
Dan naar de wedstrijd. Al snel bleek dat Alkmania beter in het ritme zat. De ploeg combineerde goed en zat ons dicht op de huid. De ploeg staat ook bovenaan in hun competitie en dat was te zien. Bovendien bleken zij de hele winterstop in hun sporthal getraind te hebben en dat speelritme was ook te zien. De C6 had moeite om elkaar te vinden en nauwkeurig aan te spelen. Maar door een grote inzet hielden de jongens zich goed staande. Alkmania creëerde mooie aanvallen, kwam gevaarlijk voor ons doel, maar bleek daar weinig doelgericht. Na 10 minuten overleven kwam de C6 er meer uit en kregen we wat ouderwetse aanvallen te zien. Wesley kreeg in die fase nog de kans om in het strafschopgebied de bal in het doel te prikken, maar de verdedigers van Alkmania gooiden zich voor het schot. Ook Jordy en Bas kregen tussen de 15e en 30e minuut mooie kansen, maar zijnet en – jawel – de paal verhinderden dat de C6 op voorsprong kon komen. Intussen had Bob zich verstapt en strompelde rond in zijn doelgebied. We verloren steeds meer de controle over het spel doordat op het middenveld we eigenlijk te veel en te ver liepen. En daardoor moe werden, het niet meer konden belopen en er zo een gat op het middenveld ontstond. In de 35e minuut werd een fraaie aanval van Alkmania mooi voorgezet en pakten ze een 1-0 voorsprong. Jammer, zo’n tegendoelpunt net voor rust.
In de rust konden we met elkaar even de balans opmaken: de verdediging staat als een huis en we hebben zelf kansen gekregen. Maar ….. : we lopen teveel met de bal en lopen uit onze positie. Hierdoor is er een gat in het middenveld waardoor we niet meer kunnen varieren, we spelen onrustig en onnauwkeurig. Doel: probeer weer RUST en RUIMTE te organiseren.
Voordat we aan de 2e helft begonnen een extra tegenvaller: Sander moest de tol betalen voor een zware proefwerkweek en veel strijd als nummer 10 in de 1e helft. Leeg, moe en hoofdlijn verhinderden dat hij de 2e helft nog kon meedoen. Ok, nu hadden we nog 11 man op het veld en een hinkelende Bob op het doel ….
De 2e helft kregen we na 4 minuten al de eerste tik. Een fraaie aanval van Alkmania werd door hun goed afgerond: 2-0. Uiteindelijk hielden we lang stand, maar ons spel bleef onrustig. Als we wilden opbouwen liepen we vaak weg van de bal als we aangespeeld werden in plaats van er naar toe. Bovendien waren onze passes onzuiver. Maar ook zonder bal werd er te weinig aangeboden, waardoor bijvoorbeeld Hanco de bal in de opbouw niet kwijt kon. Veel balverlies was het gevolg en we kwamen dan ook nauwelijks meer voor het doel van de tegenstander.
In de 25e minuut kwam de genadeklap. Een prachtige aanval op links van Alkmania werd fraai voorgezet. De spits zette zijn voet goed tegen de bal die via de verre paal rustig in het doel rolde: 3-0. Toch lieten we de kopjes niet hangen en probeerden we nog te voetballen. We kwamen eigenlijk toen steeds beter in ons ritme. In de 30e minuut bouwden Bas en Wesley een fraaie aanval op links die eindigde in het strafschopgebied waar Jordy een zet kreeg: penalty! Omdat dezelfde Jordy vrijdagavond de Ster van de week-titel had verdiend met penaltyschieten mocht hij aanleggen. Altijd spannend als Jordy een penalty neemt … ;-), maar hij knalde hem keurig tegen de touwen: 3-1. In de laatste minuut kreeg Alkmania na weer een gevaarlijke aanval een corner. Een hoog voorgeschoten corner werd door ons Jordy zeer fraai gevolleyd en keihard achter onze bob tegen de touwen geschoten: 4-1. Het deed er niet meer toe, hoewel die volley wel fraai was. Volgende keer aan de andere kant Jordy! Doe maar weer eentje van een meter of 30!
Conclusie: De C6 heeft een goede les geleerd, waar ze haar voordeel mee kan doen in de competitie. De lessen zijn:
-
RUST:
-
In de top gaat het sneller en moet je dus zelf ook een tempo hoger kunnen schakelen.
- Geen tijd om even om je heen te kijken met de bal aan je voet ….,
- als je de bal krijgt aangespeeld: naar de bal toe gaan in plaats van achteruit.
- Opbouw van de keeper: snel hervatten, middenvelders aanbieden in het midden van het veld
-
RUIMTE:
-
Let op je positie en blijf in het spel daar in lopen.
- Heb je niet de bal: biedt je aan vanuit je positie.
- Hebben we de bal: maak het veld groot!
-
SCHERPTE:
-
beter worden in de eenvoudige dingen zoals aannemen en
-
elkaar in de voeten kunnen passen en goed blijven aanbieden
-
krijg je een kans: scoor, het kan de laatste kans zijn!
Ster van de week: Rainier die degelijk werk verrichte, het slot op de deur was in 1e en 2e helft en daarmee zorgde dat de verdediging op slot zat.
Jongens, een goede les. Neem het mee naar de competitie!
Bram









