Ter Leede C4 – Voorschoten C6

Zaterdag 5 september was het eerste officiële optreden van de nieuwe C6 van de Voorschotense FC. Het was de start van de 3 KNVB-bekerwedstrijden, altijd een leuke opwarmer voor de competitie. De 8 eerste jaars C en de 6 2e jaars C-boys waren 2 weken in training en hadden zo al leuk met elkaar kennisgemaakt. Iedereen had aan Bram verteld op welke positie hij het liefste wilde spelen. Bram had daar in de opstelling rekening mee gehouden. Op de parkeerplaats hadden ook de ouders met elkaar kennisgemaakt en Bram wenste allen een leuk en gezellig seizoen met elkaar. Groep 1 uit de groepsregeling die Hennie (vader Hanco) had gemaakt kwam compleet aan de start, dus dat geeft veel vertrouwen voor een goede betrokkenheid van veel ouders bij hun kids en zo bij het team. Ook de site van de C6 is door Johan (vader van Rainier) tiptop gemaakt dus we leken klaar voor de strijd.

Nou, niet helemaal. De officiële voetbalspullen van Rainier bleken toch te krap zaterdagochtend, dus nog even naar de shop voor een grotere outfit. En jammer was dat GianLuca door een blessure aan zijn vinger er helaas niet bij kon zijn. Beterschap! En sluit volgende keer weer aan!

Met 13 spelers vertrokken we richting het fraaie complex van Ter Leede aan de Roodemolen in Sassenheim. De psychologische oorlogsvoering begon al bij aankomst: geen parkeerplaats te krijgen. En we speelden op veld 4. Dat bleek ongeveer op de zonegrens met Voorschoten, zo ver lopen als het was.

Met een indrukwekkende warming-up lieten we de jongens van Ter Leede al zien dat we serieus de strijd aangingen. De eerste winst was al snel binnen: we wonnen de tos. Captain Sander koos voor wind in de rug bij de start en dat is altijd lekker, zeker als je voor de eerste wedstrijd staat. De eerste kansen waren voor Ter Leede, maar de verdediging met Chris en Lorenzo in het centrum stond als een huis. Chris gaf bovendien meteen goede aanwijzingen waardoor zijn medeverdedigers Dave en Hanco ook steeds beter in positie bleven.
Na 7 minuten begon een Voorschotens kwartiertje om van te smullen. Een aanval op links kwam bij Sander die randje 16 een assist gaf aan Nati. Onze eigen “Ryan Babel” was als vanouds doelgericht en schoot fraai binnen: 0-1. Het gaf ons vleugels. Slechts 3 minuten later gaf Jelle als een echte “10” een fraaie steekpass op Bas. Bas liet meteen zijn scoringsdrift zien en knalde de bal hard in de touwen: 0-2. Dezelfde Bas was heel alert toen 2 minuten later een uitrap van de keeper in zijn voeten kwam en vanaf randje 16 krulde hij de bal fraai over de keeper heen: 0-3.

Zo, dat was even wennen. Er leek even iets teveel ontspanning te komen bij de boys. Een uitbraak van Ter Leede bracht de spits alleen voor keeper Bob, maar die kon het fraaie schot in de linkerhoek niet keren: 1-3. De rest van de 1e helft  had Ter Leede toch het beste van het spel. We stonder druk, maar de jongens lieten in deze fase ook zien dat ze voor elkaar wilden knokken. En we hebben Bob als betrouwbare keeper, ons geheime wapen. Resultaat van die strijd was ook dat Jordy even met een rib-blessure aan de kant zat en Bas en Wesley eerder geblesseerd naar de kant kwamen.

De 2e helft dus de wind tegen. Wesley bleek teveel last van zijn schouder en kon niet meer spelen. Bram had het team wat gewijzigd zodat weer enkele spelers de kans kregen om nu op hun gewenste plek te spelen. Zoals verwacht kwamen de jongens onder druk te staan. Maar Chris en Rainier hadden in het centrum hun zaakjes goed voor elkaar. Leuk was dat het lukte om Ter Leede wel 3 x buitenspel te zetten. Een goed bewijs van samenwerking in de achterste lijn tussen Dave, Hanco, Chris en Rainier! Bob coachte de jongens in moeilijke tijden en verrichte fraaie reddingen. Met 1 hand gestrekt om de bal toch net rechts naast de paal te laten gaan. Klasse jongen. Op het middenveld vochten Lorenzo, Sander en Jelle als leeuwen. Hoogtepunt was een fraaie aanval op links. Dominique als linksbuiten legde terug op Jelle. Jelle passte op “nr 10” Sander. Dominique ging goed de diepte in en Sander bediende hem op maat met een fraaie steekbal. Het werd geen doelpunt maar wel een leuk voorbeeld van het voetbal dat bij de jongens in de hoofdjes zit en er dus af en toe uitkomt. Dat smaakt naar meer, jongens!!

Na 23 minuten lieten we een steekje vallen in de opbouw en werd de tegenaanval door Ter Leede onhoudbaar over Bob gekruld: 2-3. Chris probeerde nog in te grijpen, raakte even geblesseerd aan zijn knie, maar krabbelde op en ging weer door. Tsja, en dan wordt het spannend. Op het juiste moment, 2 minuten later, lukte het om een mooie counter uit te voeren. Jelle passte in de diepte op Jordy, die met nati alleen op de keeper af ging. Vlak voor de keeper legde Jordy de bal breed op Nati die de bal keurig binnentikte. Niet alleen een heerlijke bevrijdende 2-4, maar ook een staaltje teamgeest, mannen!!

De scheids besloot vervolgens na 30 minuten voetbal (dus 5 minuten voor tijd), dat het welletjes was. De beste man had zojuist ook al een D-wedstrijd achter de kiezen, dus het was mooi geweest. En dat waren wij helemaal met hem eens ….

Conclusie: een heerlijke pot van de C6, een eerste overwinning, leuk samenspel, maar vooral veel bereidheid om voor elkaar te knokken. Met een groeiende techniek geeft dat veel vertrouwen voor een leuk seizoen.

Ster van de Week: Chris, die in het centrum vocht als een leeuw, overal de strijd aanging, zijn mannen positief aanwijzingen gaf en een rots in de branding bleek, ondanks een pijnlijke knie.

Bram