Kruit verschoten?

 

Zo aan het begin van een nieuwe competitieronde is het altijd moeilijk in te schatten wat de kracht is van de diverse tegenstanders. Laakkwartier, de tegenstander van vanmiddag, had de 1^e 2 wedstrijden verloren. Van te voren werd dan ook ingeschat dat dit een tegenstander zou moeten zijn waartegen we (zeker voor het eigen ruim opgekomen publiek) de 1^e overwinning moesten kunnen behalen. Maar misschien dacht Laakkwartier wel hetzelfde, immers ook V'97 had na 2 wedstrijden pas 1 punt gehaald!

Hoe dan ook, in de wedstrijd werden de intenties al snel duidelijk. Na een korte aftastfase was het V'97 dat het heft in handen nam en dat resulteerde direct in de 1^e goal van de wedstrijd. Renaldo werd diep gestuurd, omspeelde knap de keeper van Laakkwartier en schoof de 1 – 0 in het lege doel. We wisten het toen nog niet, maar het zou de middag van Renaldo gaan worden! Hij speelde zo ongeveer de wedstrijd van zijn leven en tekende ook voor de 2 – 0 en 3 – 0. Een zuivere hattrick dus en waarschijnlijk voor de 1^e keer in zijn leven!(?) Daarmee was de koek in de 1^e helft nog niet op want ook Simon zag kans de bal uit een mooie voorzet, via de grond, achter de keeper van Laakkwartier te koppen, 4 – 0. Laakkwartier kon daar maar weinig tegenover stellen. Belangrijker dan de voorsprong was wellicht dat alle goals het resultaat waren van prima uitgespeelde aanvallen.

Begin 2^e helft leek het even alsof V'97 dacht dat de wedstrijd ook zonder verder nog enige inspanning te leveren wel gewonnen kon worden. Terwijl Luuk, ingevallen voor de geblesseerd geraakte Josse, op de voor hem vreemde linksback positie nog wat onwennig om zich heen stond te kijken, werd de bal door Laakkwartier voor de goal van V'97 gebracht en ook daar stonden diverse spelers van V'97 met name te kijken wat er gebeurde, zonder in te grijpen: 4 – 1 dus.

Gelukkig was V'97 hierna direct weer bij de les en werd de lijn van voor rust vrolijk doorgetrokken. Renaldo profiteerde nogmaals optimaal van de vrijheid die hij had op het middenveld en scoorde ook nog maar even zijn 4^e en ook Nard, Robbert (via een tegenstander) en Lars deden een duit in het zakje. Met 8 – 1 bleek de koek op maar als er ooit een kans is geweest om de 10 te halen dan was dat vanmiddag wel. Spits Dave, de gehele wedstrijd zeer scherp in de gaten gehouden door de centrumverdedigers van Laakkwartier, zorgde er wellicht onbedoeld voor dat er heel veel ruimte kwam in het centrum van de defensie van Laakkwartier, maar kon daar zelf niet van profiteren. Hij scoorde tussendoor nog wel een zuivere goal maar die werd ten onrechte afgekeurd wegens buitenspel. Voor de wedstrijd maakte het allemaal niets uit die was allang gespeeld. Het was ook bijna niet te voorkomen dat in de 2^e helft diverse spelers op zoek gingen naar een eigen goaltje. Maar ook in deze wedstrijd werd duidelijk dat dàt in het algemeen niets oplevert! Laakkwartier bood op zich wel tegenstand maar voerde de individuele acties òf te ver door òf probeerde van te grote afstand Marcel te verschalken. Daarbij liepen de frustaties soms een beetje op, zoals vlak voor tijd toen Kasper als lijdend voorwerp mocht dienen. Verder was het overigens een sportieve wedstrijd met een goed leidende “…….”.

 

De 1^e overwinning van het seizoen is hiermee een feit en wat voor een! Daar mag best even van genoten worden maar daarna moet het besef doordringen dat ook deze overwinning maar 3 punten oplevert. Het is van belang dat iedereen voor de volgende wedstrijd weer met de beide benen op de grond staat (waarschijnlijk moeten we Renaldo daar dan wel een handje bij helpen). Zo niet dan zal het mooie gevoel dat we aan deze wedstrijd overhouden weer snel vervliegen. 

Tot slot nog even excuses aan de aangevers van de doelpunten makers.  Die blijven, om niemand te kort te doen, hier nog even ongenoemd aangezien er enige research nodig is om dat plaatje compleet te krijgen.

 

Opstelling Voorschoten '97: Marcel, Josse (Luuk), Kasper, Tjerk, Sven (Max), Phinney, Simon, Renaldo (Robbert), Davy (Nard), Dave, Lars (Marco).