Trainers Wegatletiek
Harm Klifman.
Een paar keer hardlopen in de week -dat doe ik sinds 1982. Ik nam toen definitief het besluit om iets aan mijn conditie te gaan doen. Daarvoor had ik ook al periodes regelmatig gelopen, maar dan ook weer maanden niet.
In 1982 las ik in een boek over hardlopen: de beslissing om te lopen neem je maar eenmaal - daarna kom je er niet meer op terug. (Het is als met stoppen met roken: je moet je niet bij iedere sigaret met jezelf in discussie gaan: je rookt of je rookt niet, klaar). Dat gaf de doorslag.
De eerste keer dat ik liep hield ik het zes minuten vol, de keer erop twaalf en daarna ging het beter. Na zes weken liep ik mijn eerste georganiseerde trimloop, de Utrechtse singelloop. Ik had geen idee of ik vijf kilometer zou volhouden, maar na een half uur was ik binnen en dacht: dit ging goed, ik doe nog een rondje. 10 km dus, in precies 60 minuten, duizelig de finish over, ik moest me vasthouden aan het hek.
De eerste jaren was ik net als vele anderen, een loslopende hardloper. Ik verbeterde me snel maar liep ook de typische beginnerblessures op zoals kniepijn en slijmbeursontsteking in de heup. Dat is het nadeel en risico van het starten met lopen zonder begeleiding
Ik ben pas bij de vereniging (toen nog Randstad sport) gaan lopen toen een van de kinderen daar op atletiek ging. En ik heb er geen dag spijt van gehad. Om een aantal redenen.
Lopen in groepsverband is gewoon veel leuker dan altijd maar alleen. Natuurlijk blijf ik ook wel alleen lopen, tussen de trainingen door of als vervanging, maar samen heeft toch de voorkeur. Verder is er de begeleiding en de mogelijkheid om meer over het lopen te weten te komen: wat doet het met je lichaam, hoe voorkom je blessures, wat moet je doen om sneller te worden (of, op mijn leeftijd: vormbehoud). De derde en misschien wel belangrijkste reden is: op de club heb je in de training altijd een gevarieerd programma, met estafettes, intervals, tijdloopjes en zo meer - alleen oefeningen die je in je eentje niet kunt doen of niet gauw doet. Je daagt elkaar soms uit en dat maakt het (in)spannend.
Op de club geef ik training aan beginnende lopers en aan herintreders of atleten die een blessure achter de rug hebben. Het leuke hiervan vind ik dat je aan de ene kant ziet hoe gemakkelijk beginners vorderingen boeken en het plezier dat ze daar aan beleven, en aan de andere kant dat je hen behoedt voor blessures. Door een gevarieerd programma met voor elk wat wils, en door goed aan te sluiten bij de individuele verschillen wil ik atleten plezier doen beleven in hardlopen, in groepsverband en bij die gezellige vereniging Voorschoten '97.